بازیافت سبز

در سال های اخیر پیشرفت علم و تکنولوژی روند رو به رشد گسترش شهرها در بیشتر کشورهای دنیا را به همراه داشته است. می توان گفت جمعیت جهان نسبت به عصر انقلاب صنعتی ۶ برابر شده و در نتیجه ی افزایش مصارف انسانی از بین رفتن منابع طبیعی و افزایش ضایعات مشاهده می شود. این امر، شاخص کیفیتی محیط زیست را کاهش داده و استقرار آلاینده ها در جوامع شهری را تسهیل می کند. امروزه جامعه ی جهانی با چالش انرژی و آلودگی روبه رو بوده و توسعه پایدار یکی از ارکان اصلی دستیابی بشر به سیاره ی بدون تخریب منابع و آلاینده ها است. حفظ و رعایت مبانی توسعه پایدار توسط انسان ها امری ضروری بوده و مهندسین و معماران نیز از این قاعده مستثنی نیستند. همان طور که می دانیم بعد از آب، بتن پرمصرف ترین ماده ی کره ی زمین می باشد. این ماده از جایگاه ویژه ای در صنایع عمرانی و معماری برخوردار بوده و یکی از پرکاربردترین مصالح ساختمانی است. لازم به ذکر است سنتز عنصر اصلی بتن تقریبا ۸ درصد از کل گازهای گلخانه ای را از آن خود کرده و نقش بسزایی در پدیده جهانی گرمایش گلخانه ای ایفا می کند. تولید سیمان با آزادسازی مقادیر قابل توجهی دی اکسید کربن و مصرف هنگفت آب و انرژی همراه بوده و آثار جبران ناپذیری بر محیط اطراف می گذارد.

کلیدواژه ها:

سیمان ، بتن سبز ، مصالح بازیافتی ، محیط زیست ، پسماند