بررسی الگوی طراحی مخاطب محور در دانشگاه هنر و معماری دانشجویان ارشد معماری

پژوهش حاضر با هدف بررسی الگوی طراحی مخاطب محور در دانشگاه هنر و معماری با تمرکز بر دانشجویان مقطع کارشناسی ارشد رشته معماری و تحلیل مهارت ها و رفتارهای یادگیری آنان است. در این راستا پرسشنامه ای شامل مولفه های کلیدی مهارت های ارتباطی، مشارکت کلاسی، برنامه ریزی درسی و بهره گیری از منابع آموزشی توسط ۳۰ دانشجو تکمیل شد. داده های جمع آوری شده با استفاده از روش های آماری، توصیفی، تحلیل توزیع فراوانی، ضریب همبستگی پیرسون، آزمون t مستقل و رگرسیون چندگانه مورد ارزیابی قرار گرفت. نتایج تحلیل ها نشان داد دانشجویان از سطح مطلوبی در مهارت های طرح مسائل درسی، تشویق همکلاسی ها و درخواست کمک از استاد برخوردارند که این عوامل نقش مهم و معناداری در بهبود فرآیند برنامه ریزی درسی ایفا می کنند. تفاوت های فردی و پراکندگی پاسخ ها ضرورت طراحی برنامه های آموزشی شخصی سازی شده و مشارکتی را در چارچوب رویکرد مخاطب محور تاکید می کند. همبستگی مثبت و معنادار میان مولفه های ارتباطی و مشارکتی نمایانگر تعامل متقابل این مهارت ها در فضای آموزشی است. بر اساس تحلیل رگرسیونی بیش از ۵۰ درصد واریانس توانایی برنامه ریزی درسی توسط مهارت های مرتبط با مشارکت فعال و ارتباطات کلاسی تبیین می شود. همچنین آزمون t مستقل نشان دهنده کفایت ابزار سنجش در تمایز بین سطوح مختلف مهارتی دانشجویان است. یافته ها موید اهمیت توسعه و پیاده سازی الگوی طراحی مخاطب محور در حوزه آموزش معماری برای بهبود اثربخشی یادگیری و ارتقای کیفیت آموزش است. این الگو با شناسایی دقیق نیازها، انگیزه ها و سبک های یادگیری فردی زمینه ساز ایجاد فرآیندهای آموزش هدفمند، انعطاف پذیر و مشارکتی می گردد.

کلیدواژه ها:

الگوی ، طراحی مخاطب محور ، ارتقای کیفیت ، آموزش رشته معماری ، برنامه ریزی درسی