بازبینی جایگاه نظریه بازی در معماری

نظریه بازی به عنوان شاخه ای از ریاضیات کاربردی و اقتصاد رفتاری ضمن مدلسازی تعاملات استراتژیک میان بازیگران متعدد فرصت های جدیدی در حوزه معماری فراهم ساخته است. این مقاله ضمن مرور ادبیات پژوهشی به معرفی و تحلیل کاربردهای نظریه بازی در زمینه های مختلف معماری می پردازد؛ از جمله در طراحی معماری، نقد معماری، آموزش معماری، برنامه ریزی کلان شهری و معماری داخلی. در این راستا نقش تصمیم گیری چند عاملی، طراحی مشارکتی و تعامل کاربران در فرآیندهای معماری تبیین می شود. همچنین با تاکید بر هماوردی میان ذی نفعان، نحوه مدلسازی تضاد منافع و بسط راهبردهای همکاری مورد بررسی قرار می گیرد. نتایج مرور ادبیات نشان می دهد نظریه بازی می تواند چارچوب مفیدی برای تحلیل تعاملات چندعاملی و تسهیل تصمیم گیری مشارکتی در معماری فراهم آورد. در این مقاله سعی کرده ایم که با تمرکز بر معرفی و کاربرد نظریه بازی در حوزه های مختلف معماری، رویکردی تحلیلی و میان رشته ای داشته باشیم.

کلیدواژه ها:

نظریه بازی ، معماری ، تصمیم گیری چندعاملی ، طراحی معماری ، نقد معماری ، آموزش معماری ، برنامه ریزی شهری ، معماری داخلی