ارائه ی الگوهای طراحی در فضاهای آموزشی مبتنی بر واقعیت مجازی (VR) و واقعیت افزوده (AR)

با پیشرفت فناوری های دیجیتال واقعیت افزوده (AR) و واقعیت مجازی (VR) به عنوان ابزارهای نوین آموزشی مطرح شده اند که می توانند کیفیت فرآیند یادگیری را به شکل معناداری تحت تاثیر قرار دهند. این مطالعه با رویکردی تحلیلی به بررسی تاثیر این فناوری ها بر یادگیری در فضاهای آموزشی می پردازد. هدف شناسایی عوامل موثر در بهبود یا محدودیت عملکرد این فناوری ها در فرآیندهای آموزشی و شناسایی معایب و مزایای آن و کاربردهای عملی در فضای آموزشی می باشد. در این راستا ضمن مرور مطالعات پیشین نمونه های عملی استفاده از AR و VR تحلیل شده و تاثیر آنها بر ابعاد مختلف یادگیری نظیر انگیزش، تعامل و درک مفهومی بررسی گردیده است و همچنین تحلیل ها و بررسی هایی در مورد پژوهش های پیشین صورت گرفته است. این یافته ها نشان می دهد که طراحی تعاملی محتوای متناسب با اهداف آموزشی و ایجاد تجربه های حسی غنی از جمله عواملی هستند که می توانند کارایی این فناوری ها را در یادگیری افزایش دهند. در پایان پیشنهاداتی برای بهینه سازی کاربرد این فناوری و راهکارهایی برای ارتقای طراحی در طراحی فضاهای آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

واقعیت مجازی ، واقعیت افزوده ، فناوری آموزشی ، فضاهای آموزشی