(بررسی جامع بتن خود متراکم (SCC) رفتار رئولوژیکی، طراحی مخلوط خواص مکانیکی و چالشهای اجرایی

بتن خودتراکم (Self-Compacting Concrete) به عنوان یکی از مهمترین دستاوردهای فناوری بتن در دهه های اخیر شناخته می شود این نوع بتن قادر است تحت اثر وزن خود جریان یافته قالب را پر کرده و از میان آرماتورهای متراکم عبور کند بدون آنکه نیاز به عملیات ویبره داشته باشد. هدف از این مقاله بررسی جامع مبانی رئولوژیکی، اجزای تشکیل دهنده اصول طراحی، روش های ارزیابی بتن تازه، خواص مکانیکی، دوام و چالش های اجرایی بتن خود متراکم است. نتایج مطالعات نشان می دهد که رفتار SCC عمدتا با مدل بینگهام قابل توصیف بوده و پارامترهای تنش تسلیم و ویسکوزیته پلاستیک نقش کلیدی در عملکرد آن دارند همچنین استفاده از فوق روان کننده های نسل جدید و مواد مکمل سیمانی نظیر خاکستر بادی و میکروسیلیس موجب بهبود روانی، دوام و عملکرد بلندمدت این نوع بتن می شود. در پایان، مهم ترین مزایا، محدودیت ها و روندهای نوین توسعه SCC مورد بررسی قرار گرفته است.

کلیدواژه ها:

بتن خود متراکم ، رئولوژی ، بتن فوق روان کننده ، طراحی مخلوط ، دوام بتن ، SCC