دینامیک سازه و مقاوم سازی لرزه ای با محوریت ژئوتکنیک

مهندسی سازه، لرزه ای و ژئوتکنیک (SSGE) سه حوزه در هم تنیده هستند که هدف مشترک آنها در که مدلسازی و کنترل رفتار سیستمهای سازه ای و اندرکنش آنها با محیط اطراف تحت بارهای شدید، به ویژه زلزله است. دینامیک سازه ها به عنوان ابزاری بنیادین تحلیل پاسخ سازه در برابر تحریکات لرزه ای را فراهم می آورد. در این میان مهندسی ژئوتکنیک لرزه ای نقشی محوری ایفا می کند؛ زیرا عملکرد لرزه ای نهایی هر سازه به شدت تحت تاثیر شرایط زمین، مشخصات جنبش زمین، طراحی و پدیده اندرکنش خاک و سازه (SSI) است. این مقاله مروری جامع بر مبانی دینامیک سازه، مسئولیت ها و ملاحظات طراحی لرزه ای ژئوتکنیکی و رویکردهای نوین در مقاوم سازی و ارزیابی لرزه ای ارائه می دهد. ابتدا اصول اساسی دینامیک سازه ها و نقش طراح ژئوتکنیک در تعریف پارامترهای لرزه ای ورودی بررسی می شود. سپس بر اهمیت اندرکنش خاک و سازه در تحلیل های پیشرفته تمرکز شده و روش های مقاوم سازی ژئوتکنیکی به ویژه ارزیابی جابجایی لرزه ای ژئوساختارهای مسلح شده با ژئوسنتتیک مورد بحث قرار می گیرد. در نهایت رویکردهای محاسباتی پیشرفته مانند مدل سازی های عددی (DEM, MPM) و روش های مبتنی بر داده و یادگیری ماشین برای پایش سلامت سازه (SHM) جهت تشخیص آسیب در زمان واقعی و بهبود کارایی محاسباتی به عنوان چشم اندازهای آتی این حوزه معرفی می گردند.

کلیدواژه ها:

دینامیک ، سازه ، مقاوم سازی لرزه ای ، ژئوتکنیک لرزه ای ، اندرکنش خاک و سازه (SSI) ، سازه های مسلح ژئوسنتتیک ، پایش سلامت سازه (SHM)