مقایسه دو بال بتنی مسلح شده با میلگرد FRP و میلگرد فولادی

خوردگی آرماتورها یکی از عوامل اصلی زوال و کاهش دوام دالهای بتن مسلح به شمار می رود اگرچه استفاده از روش هایی نظیر زنگ زدایی و ترمیم موضعی می تواند تا حدی این مشکل را برطرف کند اما این روش ها اغلب پیچیده، زمان بر و پرهزینه هستند. از این رو، استفاده از مصالح جایگزین با مقاومت بالا در برابر خوردگی مورد توجه پژوهشگران قرار گرفته است. در این میان الیاف پلیمری تقویت شده (FRP) به دلیل مقاومت مناسب در برابر عوامل خورنده به عنوان آرماتورهای جایگزین فولاد در سازه های بتنی مطرح شده اند. با وجود این تحقیقات محدودی در زمینه بررسی رفتار سازه ای دال های بتنی مسلح شده با آرماتورهای FRP و ارزیابی مزایا و محدودیت های جایگزینی آرماتورهای فولادی با این نوع آرماتورها انجام شده است. در این مقاله با استفاده از نتایج آزمایش های تجربی رفتار دال های بتنی مسلح شده با میلگردهای FRP مورد بررسی قرار گرفته و با رفتار دال های بتنی مسلح شده با فولاد مقایسه شده است. پارامترهای مورد بررسی شامل تغییر شکل، مقاومت نهایی، حالات گسیختگی و رفتار خستگی دال ها می باشد. نتایج حاصل از این مقایسه نشان می دهد که دال های مسلح شده با FRP از نظر مقاومت نهایی و عملکرد در برابر بارگذاری های تکرارشونده عملکرد بهتری نسبت به دال های مسلح شده با فولاد دارند. با این حال تغییر شکل و عرض ترک در این دال ها به دلیل مدول الاستیسیته کمتر آرماتورهای FRP نسبت به فولاد بیشتر است که می تواند بر عملکرد بهره برداری و دوام سازه تاثیرگذار باشد. بر این اساس استفاده از آرماتورهای FRP در دال های بتنی به ویژه در محیط های خورنده مستلزم توجه ویژه به کنترل تغییر شکل و ترک خوردگی در مرحله طراحی می باشد.

کلیدواژه ها:

دال ، آرماتور ، فولاد ، FRP