نسبت تصویر، قدرت و ایدئولوژی در نقد خشونت خوانشی انتقادی از فرهنگ بصری و هنر معاصر ایران

در جهان معاصر تصویر به یکی از ابزارهای اصلی تولید و بازتولید قدرت بدل شده است؛ ابزاری که در بستر ایدئولوژی نقش تعیین کننده ای در مشروعیت بخشی یا نقد خشونت ایفا می کند. پژوهش حاضر با رویکرد نظری تحلیلی و با اتکا بر نظریه های قدرت، ایدئولوژی و مطالعات فرهنگ بصری به بررسی نسبت تصویر با سازوکارهای قدرت و نقش آن در نقد خشونت می پردازد. یافته ها نشان می دهد که تصویر می تواند هم به ابزاری برای پنهان سازی خشونت ساختاری و هم به رسانه ای انتقادی برای افشای مناسبات قدرت تبدیل شود. هنرهای تجسمی انتقادی با آگاهی از سیاست های دیدن و سازوکارهای بازنمایی ظرفیت قابل توجهی در شکل دهی به گفتمان ضد خشونت و ارتقای آگاهی اجتماعی دارند.

کلیدواژه ها:

تصویر ، قدرت ، ایدئولوژی ، خشونت ، فرهنگ بصری ، هنر انتقادی