معنای هنر در زبان هنری

این مقاله کندوکاوی در معنای هنر و گوهر آن و در جست وجوی نوعی ادراک و الهام به خواننده نکته سنج است چراکه ذات و نفس هنر امری معنوی و انسانی است و همانند ادب و عرفان از معارف ذوقی و شهودی به شمار می آید و نوعی علم حضوری است نه حصولی و در حوزه مفاهیم و تصورات ذهنی نمی گنجد از این رو اکثر تعاریف ارائه شده از هنر از سوی اندیشمندان بشری در ظرف دقیق منطقی نمی گنجد و غالبا جنبه توصیفی و ذوقی دارد. نگارنده با دقت نظر در این معانی و با نگاهی علمی و شهودی به ارزیابی این توصیف ها از هنر پرداخته و به دنبال زبانی مشترک در هنر است و در نتیجه توصیفی به طور نسبی جامع و کلی از آن ارائه داده است که در نوع خود جانمایه هنر به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

توصیف ، ذات ، نفس ، ذوق شهود ، زبان ، بیان ، جمیل حق ، تجلی ، جان مایه