مبانی خوشنویسی ایرانی در اقلام سته

مبانی خوشنویسی در اقلام سته ششگانه شامل خطوط، محقق، ریحان، توقیع، رقاع، ثلث و نسخ مسئله مطرح در این پژوهش می باشد. در این پژوهش به بررسی مبنا و پایه شکل گیری خطوط منحنی، مایل، افقی، قائم و جایگاه و ویژگی های اقلام سته پرداختیم. ضرورت این توجه بدلیل پراکندگی این مباحث بود لذا به طور جداگانه هر خط را مطرح و بررسی کردیم. در این تحقیق سعی شده اقلام ششگانه را مورد ارزیابی و سنجش قرار دهیم. کاربردهای گوناگون، خط سهم بسزایی در فراوانی سبک های نگارشی دارد. روش تحقیق مروری ادبی و از طریق تحلیل ساختاری اقلام سته از طریق مقایسه خطوط با همدیگر می باشد. پرسش هایی که در مورد این تحقیق وجود داشته عبارتند از چرا به این خطوط عنوان اقلام سته را داده اند؟ اصول پایه این اقلام چیست؟ تفاوت ها و شباهت ها یا به عبارتی ویژگی های مشترک بین این خطوط چیست؟ کاربرد این خطوط چگونه است؟ با توجه به کاربرد این خطوط در گذشته و حال حاضر چگونه می توان از آنها استفاده کرد؟ وجه تمایز اقلام سته اختلاف در شکل حروف و کلمات و نسبت سطح و دور هر یک از اقلام می باشد. در طراحی خطوط مذکور بیشتر از خطوط صاف و منحنی استفاده شده است و حروف مفرد بیشتر در قالب دو شکل هندسی مستطیل و مثلث قرار گرفته و طراحی شده اند. زاویه قلم گذاری خطوط در نوشتن و کاهش یا ازدیاد در کشش ها در کلمات کشیده، شیب خطوط، دوایر و الف ها سبب اختلاف در خطوط مذکور گردیده است.

کلیدواژه ها:

مبانی خوشنویسی ، اقلام سته