نقش هوش مصنوعی در خلق و مدیریت هنر شهری هوشمند تلفیقی از زیبایی شناسی دیجیتال و طراحی پایدار شهری

در دهه های اخیر شهرها به عنوان بسترهای پیچیده فرهنگی و فناورانه نیازمند رویکردهایی نوین برای تلفیق فناوری با هنر شهری شده اند. در این میان هوش مصنوعی (AI) به عنوان ابزاری تحول آفرین امکان خلق، تحلیل و مدیریت آثار هنری شهری را در مقیاسی هوشمند و تعاملی فراهم ساخته است. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در فرآیند خلق و نگهداری هنر شهری هوشمند انجام شده و بر تعامل میان زیبایی شناسی دیجیتال، طراحی پایدار شهری و فناوری های نوظهور تاکید دارد. روش تحقیق به صورت توصیفی- تحلیلی است. یافته ها نشان می دهد استفاده از الگوریتم های یادگیری ماشین، در طراحی و مدیریت آثار هنری شهری موجب افزایش ماندگاری، بصری، ارتقای حس تعلق شهروندان و کاهش هزینه های نگهداری می شود. افزون بر این بهره گیری از هوش مصنوعی در شناسایی الگوهای رفتاری مخاطبان و سازگاری خودکار آثار با محیط پیرامون نوعی زیبایی شناسی هوشمند را ایجاد می کند که در جهت پایداری فرهنگی و محیطی شهرها گام برمی دارد. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان چارچوبی برای توسعه هنر شهری دیجیتال و طراحی فضاهای عمومی هوشمند در ایران مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، هنر شهری هوشمند ، زیبایی شناسی دیجیتال ، طراحی پایدار ، شهر هوشمند ، فناوری تعاملی