بازی معنا در کاپریس برای پیانو و ارکستر مرتضی حنانه خوانشی بر مبنای هرمنوتیک گادامر

هرمنوتیک فلسفی هانس گئورگ گادامر و به ویژه مفهوم «بازی» تکیه دارد و با رویکردی شنود محور سامان می یابد. تحلیل قطعه «کاپریس برای پیانو و ارکستر» اثر مرتضی حنانه از منظر هرمنوتیک گادامری فرایندی است که نشان می دهد این قطعه به عنوان بخشی از پروژه ی حنانه برای بین المللی کردن موسیقی ایرانی از طریق علمی سازی و اتکا به ارکستر بزرگ سمفونیک چگونه به مثابه بازی میان متن موسیقایی اجرا، سنت شنیداری ایرانی و افق انتظارات شنونده عمل می کند. به همین جهت با پرهیز آگاهانه از اتکای صرف به پارتیتور بازی «معنا» در رخداد شنیداری و در نسبت میان متن، اجرا و افق انتظار شنونده ردیابی شده است. ردیابی شاخصه های بازی گادامری در قطعه «کاپریس» نیازمند جابه جایی کانون تحلیل از توصیف صرف تکنیک به تبیین تجربه ی بازیگون اثر بوده و می تواند زوایایی از پروژه ی هویتی و فرهنگی حنانه را نیز بر خواننده روشن تر نماید.

کلیدواژه ها:

هرمنوتیک ، بازی ، گادامر ، موسیقی ، کاپریس برای پیانو و ارکستر ، مرتضی حنانه ، بازی معنا