تاملی بر امکان انکشاف معنای وجود به واسطه دیالکتیک نقاشی با مراجعه به فلسفه مرلو-پونتی

پدیدارشناس و فیلسوف برجسته فرانسوی موریس مرلو-پونتی (۱۹۰۸-۱۹۶۱) نیز همچون هایدگر بر این قتل است که معنای وجود منکشف بودن است و وجود باید خود را عیان و منکشف سازد اما بر خلاف هایدگر که آشکارگی وجود را از طریق دازاین می داند و وجود را در هستی انسان مطالعه می کند، از نظر مرلو-پونتی وجود به معنای حقیقی کلمه از طریق هستی انسانی منکشف نمی شود بلکه آشکارگی وجود از طریق نادیدنی است؛ نادیدنی این عالم یعنی آنچه که در این عالم خلل دارد آن را حفظ می کند خودش را و امکان درونی عالم را دیدنی می سازد. به داوری مرلو-پونتی نقاشی نیز به مثابه یک نوع زبان انکشاف وجود است، چراکه نقاشی تجسم دیدنی ای است که آگاهی از نادیدنی را ممکن می سازد. هدف از این پژوهش تاملی بر امکان انکشاف جهان آن چنان که ما آن را ادراک می کنیم به واسطه دیالکتیک نقاشی است، آن جهانی که تنها انباشته ای از آنچه به چشم می آید نیست بلکه وضعیتی است که در آن سکنی می گزینیم. در این رهگذر پی یافتن پاسخی بر این پرسش خواهیم بود که آیا از طریق جهان آغازینی که دیالکتیک نقاشی فراز می آورد تناوردگی وجود ممکن می گردد؟ و آیا طنین تنانه نقاشی انکشاف دوباره جهان فرهنگ را ممکن می سازد؟ این مقاله از منظر هدف بنیادی و از جهت روش توصیفی-تحلیلی است و از حیث روش جمع آوری اطلاعات به روش کتابخانه ای و ابزار به کار گرفته شده نیز در قالب فیش برداری صورت پذیرفته است همچنین شیوه تجزیه و تحلیل داده ها کیفی می باشد. یافته های پژوهش نشان می دهد هنر و مشخصا دیالکتیک نقاشی امکان اسکان در قرب وجود را فراهم می سازد و جلوه ای از در جهان بودگی ما را ظهور بخشیده و در این رهگذر کشف دوباره جهان ادراک ممکن می گردد و آشکارگی وجود میسر می گردد.

کلیدواژه ها:

انکشاف ، وجود ، دیالکتیک ، نقاشی ، مرلو پونتی ، در جهان بودن ، به سوی چیز ، نادیدنی