نقش رشتی دوزی در پیشرفت و توسعه فرهنگی ایران و روسیه در دوره قاجار

رشتی دوزی به عنوان یکی از هنرهای سنتی و بومی گیلان نه تنها بیانی از زیبایی شناسی فرهنگی جغرافیای خود است بلکه به عنوان نمادی از هویت ایرانی است. این هنر با عناصر فرهنگی خاص خود طرح، نقش، رنگ پیوندی عمیق با تاریخ، فرهنگ و ادبیات ایران دارد و توانسته در تقویت هویت اجتماعی و فرهنگی جوامع محلی شمال ایران تاثیرگذار باشد. این مقاله قصد دارد بر اساس اسناد یونسکو که معتبرترین مرجع در زمینه توسعه فرهنگی است به بررسی و تحلیل رشتی دوزی به عنوان یک نماد هویتی در توسعه فرهنگی میان ایران و روسیه بپردازد. بر این مبنا، سوال پژوهش حاضر چگونگی توسعه فرهنگی میان ایران و روسیه به کمک هنر سنتی رشتی دوزی است. نوع مقاله بنیادی از نوع کیفی با رویکرد توصیفی-تحلیلی بر اساس گردآوری داده ها به صورت کتابخانه ای و اسناد تاریخی صورت پذیرفته است. با توجه به رویکرد مقاله حاضر به نظر می رسد رشتی دوزی به عنوان یکی از نمادهای بارز فرهنگ غنی ایران به ویژه گیلان نه تنها بازتاب دهنده ذوق هنری مردم گیلان بوده است بلکه به عنوان وسیله ای برای بیان هویت فرهنگی نیز عمل کرده است. همچنین در دوران قاجار این هنر سنتی-بومی در عرصه تبادل فرهنگی ایران و روسیه نقش داشته است.

کلیدواژه ها:

رشتی دوزی ، ایران ، روسیه ، توسعه فرهنگی ، هویت فرهنگی