تحولات تجربه گرایی در تئاتر عراق - نمایشنامه «عربانه» به عنوان نمونه

پژوهش «تحولات تجربه گرایی در تئاتر،عراق، نمایشنامه عربانه به عنوان نمونه به بررسی تجربه گرایی» می پردازد؛ هرچند که تئاتر عراق دارای هویت ویژه خود است اما تجربه گرایی در این تئاتر از اراده ای برای جست وجوی ماجراجویی تازه نشات گرفته است؛ ماجراجویی ای که ثوابت و چارچوب های موجود، اجتماعی، سیاسی و فرهنگی، و همچنین قالب های تثبیت شده هنری را در هم می شکند این ماجراجویی از کلمه نوشته شده آغاز می شود و تا حوزه های بدن بازیگر و طراحی صحنه نمایش امتداد می یابد. پژوهش حاضر شامل چهار فصل است فصل اول چارچوب روش شناختی پژوهش به مسئله اصلی پژوهش می پردازد که در پرسش زیر متمرکز است «مفهوم تجربه گرایی چیست و چگونه به عنوان ابزاری زیبایی شناختی و هنری برای بیان مسائل واقعیت به کار رفته است؟» اهمیت این پژوهش در آن است که «تجربه گرایی» را به عنوان یکی از شیوه های خلاقانه مورد مطالعه قرار می دهد. تجربه گرایی در ذات خود جست وجوی زبانی نوین - در معنای گسترده- زبان - است که از نیاز تاریخی و تمدنی فوری سرچشمه می گیرد و همه حوزه های معرفتی را دربر می گیرد ضرورت این پژوهش در آن است که می تواند برای پژوهشگران و دانشجویان موسسات و دانشکده های هنرهای زیبا و فعالان عرصه تئاتر سودمند باشد. محدوده های پژوهش بدین شرح است: زمان سال ۲۰۱۳ مکان عراق موضوع: تحولات تجربه گرایی در تئاتر عراق با مطالعه موردی نمایشنامه «عربانه» فصل اول با تعریف مهم ترین اصطلاحات مندرج در عنوان پژوهش به پایان رسیده است. فصل دوم «چارچوب نظری شامل دو مبحث است مبحث اول مطالعه تجربه گرایی (مفهوم و سازوکارها) مبحث دوم تجربه گرایی در تئاتر عراق این فصل با بیان شاخص هایی که از چارچوب نظری و مطالعات پیشین به دست آمده اند، خاتمه یافته است. فصل سوم به «روش اجرای پژوهش اختصاص دارد و شامل جامعه پژوهش: که نمونه ای واحد را به عنوان مورد مطالعه دربر می گیرد. نمونه پژوهش: نمایشنامه «عربانه» نوشته حامد المالکی و کارگردانی عماد محمد که در سال ۲۰۱۳ در تئاتر ملی اجرا شده است. فصل چهارم به نتایج به دست آمده از پژوهش اختصاص یافته و از جمله یافته های پژوهشگر می توان به موارد زیر اشاره کرد: ۱. نمایشنامه تجربی توده ای از انرژی حرکتی و سرعت منظم با ریتمی هماهنگ را در خود جای داده است تا واقعیتی را بازآفرینی کند که در چارچوبی فکری و احساسی تولید شده است. ۲. نمایشنامه تجربی از عناصر و مفاهیم فشرده برای بیان خلا و گفت وگویی که انسان در شرایط کنونی تجربه می کند، بهره برده است؛ با هدف شکستن و مقابله با این شرایط برای رسیدن یا تکیه بر چیز تازه و آینده... ۳. نمایشنامه تجربی انفجاری از ایده ها و دیدگاه ها را به شکلی متفاوت از الگوهای مرسوم و سنتی خلق می کند تا شوکی ذهنی و زیبایی شناختی در مخاطب نسبت به آنچه آشناست ایجاد نماید. ۴. نبود هویت زمانی و مکانی در نمایشنامه تجربی بیانگر وضعیت استیلا و بیگانگی انسان در شرایط منفی موجود است و تلاشی برای گسستن و در هم شکستن این قیود تکراری و قالبی به منظور بنیان گذاری تصویری نو از انسان و ذات اوست. پژوهشگر بر پایه نتایج یادشده به برخی استنتاج ها رسیده، سپس مجموعه ای از توصیه ها و پیشنهادهایی را که آنها را مکمل پژوهش دانسته ارائه کرده است در پایان فهرست منابع مورد استفاده در این مطالعه ذکر شده است.

کلیدواژه ها:

تحولات ، تجربه گرایی