مطالعه ی آنجا بودگی و لحظه ی قطعی در نقاشی فیزیکی بیکن مبتنی بر دیدگاه هانری کارتیه برسون

این پژوهش به تحلیل رابطه بین مفهوم آنجا بودگی و لحظه ی قطعی در شیوه ی فیزیکی بیکن در مجموعه نقاشی های آنالیزی پاپ مبتنی بر دیدگاه هنری کارتیه برسون (۲۰۰۴-۱۹۰۸) می پردازد که توسط نقاش فیگوراتیو قرن بیستم فرانسیس بیکن (۱۹۹۲-۱۹۰۹) به اجرا درآمده اند. کارتیه برسون به عنوان یکی از پیشگامان عکاسی مستند و هنری، نگاه مبتنی بر لحظه ی قطعی را در رابطه با آنجا بودن به عنوان لحظه ای در نظر می گیرد که در آن مقطع رخدادی که در افق پیش رو در حال گشوده شدن است به اوج درک و ظهور خود می رسد. پژوهش حاضر با هدف بررسی چگونگی ارتباط این دو مفهوم در نقاشی فیزیکی بیکن به ویژه در رابطه با نمایش موقعیت بحرانی و اضطراب از دیدگاه کارتیه برسون به ضرورت طرح رابطه ای می پردازد که باعث تامل در شیوه ی ادراکی برای تعمیق در فضاهای کنشی و دیداری در هنر معاصر خواهد شد. پژوهش حاضر به این پرسش پاسخ می گوید که «آنجا بودگی و لحظه ی قطعی در شیوه ی آنالیز و اجرای شیوه ی فیزیکی بیکن با تاکید بر دیدگاه هانری کارتیه برسون چگونه به کار گرفته شده و قابل تحلیل اند؟» روش پژوهش کیفی است و با تاکید بر شیوه ی توصیفی و تحلیلی توام با مقایسه ی نمونه های موردی از مسیر مطالعه مفاهیم آنجا بودگی و لحظه ی قطعی به کاربرد مفاهیم یادشده در نقاشی های بیکن با تکیه بر دیدگاه کارتیه برسون تنظیم شده و از منابع کتابخانه ای و اینترنتی و مشاهده تصویر نقاشی ها برای گردآوری اطلاعات و توضیح مفاهیم بهره می برد. از آنجا که پیکره های بیکن به شکلی استراتژیک از لحظه های قطعی در ارتباط با عنصر نامعینی برای تاکید بر آنجا بودگی شخصیت ها و انتقال موقعیت های بحرانی بهره می برند انتظار می رود که پژوهش حاضر بتواند به روشن شدن چگونگی ترکیب رویدادهای ویژه زمانی و مکانی در آثار بیکن و رابطه اش با مفهوم آنجا بودگی و لحظه ی قطعی در عکاسی برسون پرداخته و به تقویت درکی عمیق تر از ارتباط بین هنر نقاشی و عکاسی در تحلیل آثار هنری بپردازد.

کلیدواژه ها:

هانری کارتیه برسون ، فرانسس بیکن ، آنجا بودگی ، لحظه ی قطعی ، پیکره های پاپ ، نقاشی قرن بیستم