مطالعه ی رابطه ی فضای سوم هویت و دیگری در اجرای نمایش بوکار به کارگردانی پیتر بروک از نگاه هومی بهابها

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9

فایل این مقاله در 14 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICCACS07_0320

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

این پژوهش به مطالعه ی فضای سوم هویت و دیگری در اجرای نمایش بوکار به کارگردانی پیتر بروک (۱۹۲۵-۲۰۲۲) بر پایه نظریه هومی بهابها (۱۹۴۹) اختصاص دارد. پیتر بروک که کارگردان شهیر بریتانیایی با سبک مینیمال و خلاقانه اش شناخته شده است که در بوکار با استفاده از عناصر دیداری ساده و مینیمال روایتی عمیق از زندگی تیرنو بوکار، عارف آفریقایی و مقاوم در برابر استعمار را به نمایش می گذارد. این اثر داستانی از تقابل، سنت، ایمان، و قدرت است که چالش های هویتی را در مواجهه با سلطه خارجی برجسته می کند. هومی بهابها نظریه پرداز برجسته پسااستعماری، هویت هیبریدی، فضای سوم و دیگری را به عنوان ترمین های ویژه ی این حوزه مطرح کرده است. او با طرح مفاهیم اصلی چون فضای سوم بستری برای خلق هویت های نوین از تقابل فرهنگ ها، هویت هیبریدی هویت های شکل گرفته از آمیختگی فرهنگی و همچنین مفهوم دیگری به عنوان تفاوت فرهنگی هویت جدید در برابر استعمار شده دیدگاهش را در این فرایند ارائه کرده است. این مفاهیم از طریق شیوه اجرا و روایت در اثر پیتر بروک محقق می شوند. هدف اصلی این پژوهش، بررسی چگونگی محقق شدن این مفاهیم در اثر اجرایی پیتر بروک، «بوکار» است. پرسش اصلی این پژوهش که به آن پاسخ می دهد این است: مفاهیم فضای سوم هویت و دیگری از منظر هومی بهابها چگونه و از چه طریقی در اجرای «بوکار» تجلی می یابند؟ این پژوهش با روش کیفی و از طریق شیوه ی توصیفی- تحلیلی انجام شده است و نمونه پس از خوانش و بررسی متن اصلی کتاب تیرنو بوکار، مشاهده بر مبنای تصاویر و فیلم های در دسترس از اجرا و استفاده از منابع کتابخانه ای و اینترنتی مرتبط با نظریات هومی بهابها و اثر اجرایی پیتر بروک تحلیل شده است. این پژوهش نشان می دهد که پیتر بروک در این اثر اجرایی، با بهره گیری از میزانسن بازیگری، نور و صدا، لایه های هویتی و ابعاد میان فرهنگی را به تصویر می کشد و تعامل بین فرهنگی در بوکار هویت مقاوم تیرنو بوکار را تقویت می کند. این تحلیل بر این نکته تاکید دارد که پذیرش هویت های چندگانه و فضاهای میان فرهنگی درک تعاملات انسانی را غنا می بخشد. انتظار می رود این پژوهش با بررسی بوکار از دیدگاه هومی بهابها نگرشی نو به بازنمایی فضای سوم هویت و دیگری در تئاتر ارائه دهد و درک بهتر تعامل هنر و بسترهای فرهنگی را فراهم کند.

نویسندگان

فراز فلاح نژاد

مدیر گروه و مدرس هنرهای نمایشی و سینما دانشگاه کمال الملک

سید علاءالدین وحید غروی

مدرس دانشگاه روابط بین الملل وزارت امور خارجه

فاطمه لرنعمتی

دانشجوی کارشناسی ارشد رشته کارگردانی نمایش دانشگاه کمال الملک