مطالعه ی ترسیم سینمایی صوت در فیلمهای املی پولن و یک نامزدی طولانی مبتنی بر دیدگاه میشل شیون

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 9

فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICCACS07_0319

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

بررسی تعامل صدا و تصویر به عنوان دو عنصر بنیادین زبان سینمایی، همواره از اهمیت ویژه ای در مطالعات فیلم برخوردار بوده است. این پژوهش با رویکردی تطبیقی به تحلیل شیوه های به کارگیری صدا در دو اثر شاخص ژان پیر ژونه می پردازد. ضرورت این مطالعه در کشف تمایزها و تشابه های سبک شناختی ژونه در دوره های مختلف فیلمسازی و تاثیر آن بر تجربه سینمایی مخاطب نهفته است. ژان پیر ژونه متولد ۱۹۵۳ فیلم ساز برجسته فرانسوی با تلفیق منحصر به فرد ژانرهای فانتزی و واقع گرایی شناخته می شود. سرنوشت شگفت انگیز املی پولن (۲۰۰۱) و یک نامزدی طولانی (۲۰۰۴) هر دو نمایانگر سبک ویژه ژونه در ترکیب تصویر و صدا هستند با این تفاوت که اولی فضایی شاعرانه و دومی رویکردی واقع گرایانه تر دارد. میشل شیون متولد ۱۹۴۷ نظریه پرداز فرانسوی با تاکید بر مفهوم ارزش افزوده صوتی معتقد است صدا می تواند معنای تصویر را دگرگون کند. تقسیم بندی او از صدا به درون داستانی و برون داستانی و توجه به نقش موسیقی و سکوت چارچوب نظری مناسبی برای تحلیل تطبیقی این دو فیلم فراهم می آورد. هدف این پژوهش مقایسه شیوه های به کارگیری صدا و تاثیر آن بر تصویر در دو فیلم یادشده بر اساس نظریات میشل شیون است تا تفاوت های سبکی ژونه در این دو اثر را روشن سازد. صدا در دو فیلم سرنوشت شگفت انگیز املی پولن و یک نامزدی طولانی چگونه با تصویر تعامل می کند و این تعامل در هر فیلم چه تفاوت های بنیادینی با دیگری دارد؟ این تحقیق با روش کیفی و رویکرد تطبیقی-تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق مطالعه کتابخانه ای (شامل آثار میشل شیون و منابع مرتبط) و مشاهده مکرر و مقایسه ای دو فیلم با تمرکز بر مولفه های صوتی گردآوری و تحلیل شده اند. با توجه به این که ژان پیر ژونه در سرنوشت شگفت انگیز املی پولن از صدا به شیوه ای نمادین و فانتزی استفاده کرده در حالی که در یک نامزدی طولانی کاربست صدا واقع گرایانه تر و مبتنی بر اصول رئالیسم شاعرانه است، انتظار می رود این پژوهش نشان دهد که چگونه ژونه در دو اثر مورد بررسی با رویکردهای متفاوت به صدا به ترتیب به خلق فضایی فانتزی و واقع گرایانه دست یافته است؛ این مقایسه می تواند الگویی برای بررسی تحول سبکی فیلم سازان ارائه دهد.

نویسندگان

فراز فلاح نژاد

مدیر گروه سینما و هنرهای نمایشی موسسه آموزش عالی کمال الملک نوشهر

مهدی خبازی کناری

دانشیار رشته فلسفه دانشگاه مازندران

معین شاد

دانشجوی کارشناسی ارشد رشته سینما موسسه آموزش عالی کمال الملک نوشهر