تحلیل زیبایی شناختی و نمادشناختی در معماری اسلامی بر اساس مبانی فکری و فرهنگی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 5

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

ICCACS07_0266

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

طبیعت هندسی، و وحدت نسبت و اندیشه در تاریخ در و معماری اسلامی یکی از غنی ترین جلوه های هنر و تمدن بشری به شمار می رود که نه تنها از منظر فرم و ساختار، بلکه از لحاظ مفاهیم، نمادها و پیوندهای عمیق آن با مبانی فکری و فرهنگی، واجد ارزش های ژرف و معنادار است. این معماری برخاسته از جهان بینی توحیدی اسلام، جلوه ای عینی از رابطه میان انسان و خداوند را به نمایش می گذارد و از طریق ساختارهای نظم متعالی، استفاده از نور، تکرار، تقارن، ریتم و نقش مایه های برگرفته از طبیعت بستری برای تجلی معنا و حقیقت فراهم می سازد. در این پژوهش، تلاش شده است تا با رویکردی تحلیلی تطبیقی، زیبایی شناسی معماری اسلامی از منظر مبانی معرفتی و فلسفی آن مورد واکاوی قرار گیرد و نحوه بازتاب باورهای دینی، ارزش های فرهنگی و الگوهای اندیشه اسلامی در شکل گیری فرم ها، فضاها و عناصر نمادین معماری اسلامی بررسی شود. از جمله محورهای مورد تاکید در این مقاله می توان به نقش اصل توحید ایجاد در کثرت، جایگاه مفهوم خلود و ابدیت در طراحی فضایی، جایگاه نور به عنوان نماد الهی و عنصر هدایتگر، و نیز نقش عدد، هندسه مقدس در خلق فرم های معمارانه اشاره کرد. همچنین، عناصر نمادین مانند گنبد، مناره، محراب، مقرنس، کاشی کاری، خطاطی، هر یک حامل مفاهیم معنوی و معرفتی خاصی هستند که ریشه در قرآن، حدیث و آموزه های عرفانی و فلسفی اسلام دارند. این مقاله بر آن است تا نشان دهد که زیبایی در معماری اسلامی، صرفا امری بصری و تزئینی نیست، بلکه امری معرفتی و شهودی است که بیننده را به تامل و تجربه ای معنوی سوق می دهد. نتایج این پژوهش می دهد که معماری اسلامی، نوعی زبان بصری-معنوی است که از طریق آن، فرهنگ و اندیشه شکلی عمیق اسلامی به در فضا زیبا و متجلی می شود. این زبان، با تاکید بر هماهنگی میان فرم و معنا، باطن، و است واجد ظرفیت هایی می تواند الهام بخش معماری معاصر در مسیر بازیابی هویت، معنا و ارزش های اصیل فرهنگی باشد. این مطالعه، ضمن بررسی نمونه هایی از معماری اسلامی در دوره ها و سرزمین های مختلف به تبیین نظام نمادین و زیبایی شناختی آن می پردازد و تلاش دارد تا چشم اندازی جامع از ارتباط میان هنر معماری و مبانی فکری-فرهنگی اسلام ارائه دهد.

نویسندگان

هانیه نصیری

دانشجوی ارشد پژوهش هنر شیراز

سمیرا افراز

استادیار، دانشگاه آبادانا شیراز، غیرانتفاعی