مطالعه تطبیقی آثار گروهی از نقاشان دیجیتال ایرانی و آمریکایی با تاکید بر محتوای نقاشی

نقاشی دیجیتال گونه ای نوظهور در هنر نقاشی است که ظرفیت های متفاوتی نسبت به نقاشی با شیوه های پیشین در اختیار هنرمند قرار می دهد. در این پژوهش تاثیر این فناوری بر روی آثار نقاشی هنرمندان دیجیتال ایرانی و آمریکایی با توجه به محتوای آثار آنها که فیگور انسان را به عنوان سوژه کار خود انتخاب کرده اند مورد بررسی قرار می گیرد. پژوهش حاضر با روش توصیفی-تحلیلی و رویکرد تطبیقی به مقایسه آثار این هنرمندان از لحاظ محتوا با توجه به اشتراکات و ویژگی های متمایز کننده آنها می پردازد. شیوه تحقیق کیفی بوده و داده ها به صورت کتابخانه ای، اسنادی و اینترنتی جمع آوری شده و از رویکرد آیکونولوژی یا شمایل شناسی برای تحلیل داده ها استفاده شده است. آثار نقاشی فیگوراتیو دو گروه از هنرمندان ایرانی و آمریکایی از لحاظ صورت بیان و معنا مورد بررسی و مقایسه قرار می گیرند. پژوهش حاضر به دنبال پاسخ به پرسش های زیر است: فناوری دیجیتال چه تاثیری بر روند خلق آثار نقاشان معاصر داشته است و چه اشتراکات و افتراقات تصویری و محتوایی میان نقاشی دیجیتال ایرانی و آمریکایی وجود دارد؟ مطابق نظریه پانوفسکی نقاشان دیجیتال ایرانی و آمریکایی هر دو در عین اینکه از ابزاری روزآمد و نوین برای تولید اثر استفاده کرده اند آثارشان واجد درون مایه بومی و منطقه ای خود هستند. به بیان دیگر در عین داشتن زبانی بین المللی از هویت بومی نیز برخوردارند و ویژگی های فرهنگی متفاوتی را نمایان می کنند.

کلیدواژه ها:

نقاشی دیجیتال ، نقاشی فیگوراتیو ، آیکونولوژی ، محتوا