(چارچوب های مبتنی بر ریسک برای مدیریت دعاوی در قراردادهای EPC)

پروژه های بلند مرتبه که با روش اجرای EPC مدیریت می شوند به دلیل پیچیدگی فنی همزمانی طراحی و اجرا و حساسیت بالای محدوده کار مستعد بروز ادعاها و اختلافات قراردادی هستند. هدف این پژوهش، شناسایی و اولویت بندی ریسک های موثر بر شکل گیری ادعاها در این گونه پروژه ها و ارائه یک چارچوب مدیریتی مبتنی بر تحلیل ریسک است. روش تحقیق شامل مرور نظام مند ادبیات، استخراج ۱۰ ریسک کلیدی از سه خوشه اصلی قراردادی، طراحی، اجرایی و سپس ارزیابی آن ها با تحلیل سلسله مراتب بر اساس نظرات ۴۰ مدیر پروژه کارفرما و متخصص EPC بود. نتایج نشان داد که ریسک های قراردادی بالاترین وزن را در ایجاد ادعاها دارند و ابهام در محدوده کار مهم ترین ریسک شناسایی شده است. پس از آن ریسک نقص در مدارک طراحی اولیه و تغییرات کارفرما بدون جبران هزینه در رتبه های دوم و سوم قرار گرفتند. تحلیل حساسیت نیز پایداری ساختار وزن دهی را تایید کرد. بر اساس یافته ها، یک چارچوب عملیاتی برای مدیریت Claims ارائه شد که شامل شفاف سازی محدوده کار، بهبود فرآیندهای طراحی اولیه، استانداردسازی مفاد قراردادی و ایجاد سیستم های هشدار زودهنگام است. این مطالعه با تمرکز همزمان بر EPC ساختمان های بلندمرتبه و ادعاهای قراردادی شکاف موجود در ادبیات را پوشش داده و می تواند راهنمای عملی برای مدیران پروژه در کاهش اختلافات، بهبود عملکرد قراردادی و کاهش هزینه های Claims در پروژه های پیچیده شهری باشد.

کلیدواژه ها:

Claims ، ریسک های قراردادی ، EPC ، دعاوی