چارچوب یکپارچه سنجش ریسک سیلاب اقتصاد بیمه و مدیریت بحران

این مقاله چارچوبی یکپارچه و تصمیم پذیر ارائه می کند که سنجش کمی ریسک سیلاب را به اقتصاد بیمه و مدیریت بحران پیوند می زند و شکاف میان مدلسازی خطر، قیمت گذاری و انتقال ریسک و عملیات بحران را برطرف می سازد. ریسک در زنجیره خطر - مواجهه – آسیب پذیری صورت بندی و در یک خط سیر داده - مدل به زیان سناریویی ترجمه می شود: برآورد خطر با نظریه مقادیر حدی و منحنی های شدت - مدت - فراوانی؛ شبیه سازی زنجیره بارش - رواناب - هیدرولیک کم عمق بر پایه معادلات سنونان؛ همپوشانی مکانی برای استخراج مواجهه و ارزش گذاری دارایی ها و کمی سازی آسیب پذیری با توابع عمق خسارت و منحنی های شکنندگی از زوج های زیان-احتمال؛ منحنی احتمال فراتر روی زیان ساخته و زیان سالانه مورد انتظار و سنجه های دم توزیع ارزش در معرض خطر و ارزش شرطی در معرض خطر محاسبه می شود تا مبنای نرخ گذاری و لایه بندی مالی ریسک قرار گیرد. در انتقال ریسک، پوشش ها به صورت پل هایی طراحی می شوند زیان های پرتوات کم دامنه با خود بیمه و صندوق اضطراری، زیان های میانی با پوشش جبرانی و زیان های کم بسامد پر شدت با پوشش فاجعه ای اتکایی و اوراق حوادث. بیمه شاخص محور با آستانه های بارش، تراز دبی برای تامین نقدینگی فوری تعریف و با سطوح هشدار چرخه کاهش خطر - آمادگی پاسخ - بازتوانی هم تراز می شود؛ ریسک مبنا از طریق کالیبراسیون شاخص کاهش می یابد. عدم قطعیت با شبیه سازی تصادفی و حساسیت سراسری برآورد و نتایج هیدرولوژیک، هیدرولیک و پس آزمون بیمه اعتبارسنجی می شود. یافته ها نشان می دهد نگهداری و زهکشی کم هزینه عمدتا زیان سالانه را می کاهد، مقاوم سازی هدفمند دم ریسک را مهار می کند و ترکیب این دو منحنی فراتر روی را در سراسر دامنه به سمت ایمن تر جابجا می سازد. بر این مبنا گذار به قیمت گذاری مبتنی بر ریسک با یارانه هدفمند، تخفیف مشروط به اقدام و ثبت دیجیتال خسارت توصیه می شود.

کلیدواژه ها:

ریسک سیلاب ، احتمال فراتر روی زیان ، زیان سالانه مورد انتظار ، دم توزیع ، لایه بندی مالی ریسک ، بیمه شاخص محور ، مدیریت بحران ، عدم قطعیت و حساسیت