بررسی نظریه قابلیت محیطی جیمز گیبسون به عنوان شاخه ای از روانشناسی محیطی با تحلیل بوستان آب و آتش

حقیقت این است که معماری به عنوان شاخه ای از علم و هنر مطرح است که با جنبه های مختلف آدمی سر و کار دارد. همانطور که انسان در یک جامعه زندگی می کند و سیاست اجتماع و اقتصاد بر زندگی او اثرگذار است، معماری نیز در رابطه با علومی مانند جامعه شناسی، اقتصاد، علوم سیاسی، روان شناسی و... عمل می کند و از آنها در ارتقا و تثبیت خود کمک می گیرد. از بین این علوم امروزه از روان شناسی محیطی به عنوان پارادایمی نو در معماری یاد می شود. روان شناسی محیطی که به عنوان پلی بین روان شناسی و معماری عمل می کند به تمام آن چیزهایی که از طریق فرآیندهای ذهنی و رفتارها بر معماری اثر می گذارد تعلق دارد. در این عمر نه چندان طولانی از این پارادایم نو نیز نظریه های زیادی توسط دانشمندان و محققان این حوزه مطرح شده است. یکی از این نظریه ها با نام قابلیت محیطی توسط جیمز گیبسون مطرح شده است و تاثیر زیادی بر نحوه طراحی و درک فضا گذاشته است. در این مقاله قصد بر آن است تا ابتدا این نظریه و جوانب آن بررسی شود و سپس بوستان آب و آتش به عنوان نمونه ای محیطی با شاخصه های این نظریه تحلیل و بررسی شود.

کلیدواژه ها:

روان شناسی محیطی ، نظریه قابلیت محیطی ، بوستان آب و آتش ، جیمز گیبسون