روان شناسی محیطی و سالمندی فعال تحلیل نقش فضاهای عمومی در ارتقای بهزیستی اجتماعی و روانی

سیمین عدل خواه دانشجوی کارشناسی ارشد روان شناسی بالینی دانشگاه آزاد تبریز با افزایش چشمگیر جمعیت سالمندان پرسش اصلی این است که چگونه میتوان کیفیت زندگی این قشر ارزشمند را حفظ و ارتقا داد. کیفیت زندگی سالمندان تنها به سلامت جسمانی محدود نمیشود بلکه احساس تعلق، امنیت روانی و امکان حضور فعال در مانند جامعه نیز نقش تعیین کننده ای دارند. روان شناسی محیطی نشان میدهد که محیط های شهری به ویژه فضاهای عمومی پارک ها، پیاده راه ها و مراکز فرهنگی میتوانند فرصتی برای ایجاد تعاملات اجتماعی، کاهش تنهایی و تقویت نشاط روانی سالمندان فراهم کنند. این مقاله با تکیه بر مفهوم سالمندی فعال بررسی می کند که چگونه طراحی و استفاده مناسب از فضاهای عمومی می تواند به بهزیستی اجتماعی و روانی سالمندان کمک کند. مرور پژوهش ها نشان می دهد که مشارکت سالمندان در فضاهای عمومی نه تنها به افزایش روابط اجتماعی منجر می شود بلکه موجب افزایش حس ارزشمندی و امید به زندگی آنان نیز خواهد شد. در پایان مقاله بر اهمیت طراحی انسان محور در برنامه ریزی شهری برای ایجاد محیط هایی دوستدار سالمند تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

روان شناسی محیطی ، سالمندی فعال ، فضاهای عمومی ، کیفیت زندگی ، بهزیستی اجتماعی