تحلیل نقش گرافیک محیطی در تقویت اثرگذاری فضای آموزشی بر دانش آموزان با تکیه بر رویکرد روانشناسی رشد بنجامین بلوم

پژوهش حاضر با هدف تحلیل نقش گرافیک محیطی در تقویت اثرگذاری فضاهای آموزشی بر دانش آموزان با تکیه بر رویکرد روانشناسی رشد بلوم در سه حیطه ی شناختی، عاطفی و روانی-حرکتی انجام شده است. کیفیت طراحی فضاهای آموزشی، به عنوان عاملی موثر بر انگیزش یادگیری و تعامل، در سال های اخیر اهمیت فزاینده ای یافته و گرافیک محیطی به عنوان ابزاری کلیدی در ارتقای تجربه ی زیسته ی دانش آموزان جایگاهی ویژه دارد. در این پژوهش گرافیک محیطی در دو بعد «عناصر تجسمی» و «عناصر محتوایی» طبقه بندی و اثرات آنها در چارچوب سه حیطه ی بلوم بررسی شد. روش تحقیق تحلیل کیفی نمونه های طراحی شده در مدارس و هنرستان ها و تطبیق آنها با اصول نظری بود. یافته ها نشان می دهد گرافیک محیطی فراتر از جنبه های تزئینی ابزاری موثر برای انتقال مفاهیم، برانگیختن احساسات مثبت و تقویت یادگیری فعال است؛ همچنین طراحی آگاهانه ی عناصر بصری، چیدمان فضا و محتوای گرافیکی می تواند تمرکز، انگیزش، احساس تعلق و رفتارهای خودجوش آموزشی را در دانش آموزان افزایش دهد. نتایج این پژوهش با حوزه های «هنر و طراحی شهری» و «طراحی فضاهای آموزشی» مرتبط بوده و پیشنهادهایی در زمینه طراحی آموزشی، سیاست گذاری محیطی و پژوهش های آتی ارائه می کند.

کلیدواژه ها:

گرافیک محیطی ، فضای آموزشی ، روانشناسی رشد بلوم ، طراحی شهری ، انگیزش تحصیلی