اتصالات در روش پیش ساخته کامل حجمی (PPVC) مرور نظام مند الزامات طراحی، چالشهای مونتاژ و شکافهای مدیریت کیفیت

زمینه و هدف: ساخت در روش پیش ساخته کامل حجمی (PPVC) به عنوان یکی از راهبردهای کلیدی برای افزایش بهره وری، کاهش ضایعات و ارتقای پایداری در صنعت ساخت و ساز مطرح شده است. با وجود مزایای اثبات شده، سیستم اتصال بین ماژول ها همچنان یکی از چالش برانگیزترین مسائل فنی و مدیریتی است که بر زمان مونتاژ، کیفیت نهایی و عملکرد چرخه حیات ساختمان تاثیر مستقیم دارد. هدف این پژوهش مرور نظام مند سیستم های اتصال در PPVC با تاکید بر الزامات طراحی، چالش های مونتاژ و شکاف های مدیریت کیفیت است. روش تحقیق: این مطالعه با پیروی از دستورالعمل PRISMA به مرور نظام مند منابع علمی پرداخته است. جستجوی سیستماتیک در پایگاه های Web of Science، Scopus و ScienceDirect انجام شد. پس از غربالگری، ۴۲ مقاله معتبر مرتبط در بازه زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ انتخاب و بر اساس نوع اتصال، گروتی، پیچی پس کشیده، جوشی و (ترکیبی) دسته بندی شدند. یافته ها: نتایج نشان می دهد اتصالات خشک از نوع پس کشیده و پیچی از نظر سرعت مونتاژ و قابلیت جداسازی برتری قابل توجهی نسبت به اتصالات تر (گروتی) دارند. با این حال، چهار شکاف عمده در مدیریت کیفیت اتصالات شناسایی شد: (۱) نبود پروتکل های استاندارد بازرسی کیفیت برای اتصالات؛ (۲) یکپارچگی محدود فناوری های دیجیتال (BIM، RFID، واقعیت ترکیبی) در کنترل کیفیت اتصالات؛ (۳) فقدان شاخص های عملکردی برای جداسازی و اقتصاد چرخشی؛ و (۴) نبود چارچوب های مدیریتی تصمیم گیری برای انتخاب نوع اتصال. نتیجه گیری: این پژوهش شکاف های دانشی موجود را شناسایی و یک دستورکار تحقیقاتی آتی ارائه می دهد که به طور خاص بر توسعه چارچوب جامع مدیریت کیفیت برای اتصالات پس کشیده تاکید دارد. یافته های این مطالعه می تواند به عنوان مبنایی برای طراحی سیستم های اتصال نوآورانه در ساخت حجمی و همچنین برای تدوین استانداردهای مدیریت کیفیت در پروژه های PPVC مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ساخت به روش پیش ساخته کامل حجمی (PPVC) ، ساخت مدولار ، اتصالات ، مرور نظام مند ، مدیریت کیفیت ، اتصالات پس کشیده