فناوری های پالایش زیستی یکپارچه در تصفیه شیرابه دفن زباله راهبردی نوین برای تحقق اقتصاد چرخشی و توسعه پایدار در پروژه های کلان عمرانی

شیرابه (Leachate) محصول جانبی سایت های دفن پسماند به دلیل غلظت بالای مواد آلی مقاوم، فلزات سنگین و ترکیبات سمی به عنوان یکی از جدی ترین تهدیدات محیط زیستی برای منابع آب زیرزمینی محسوب می شود. در حالی که روش های متداول فیزیکی و شیمیایی، تصفیه با چالش هایی نظیر هزینه های عملیاتی گزاف و تولید حجم زیادی از لجن ثانویه مواجه هستند، فناوری های پالایش زیستی (Bioremediation) یک راهبرد موثر، اقتصادی و سازگار با محیط زیست را ارائه می دهند. این مقاله مروری با هدف بررسی جامع و تحلیلی کاربرد بیوتکنولوژی در تصفیه شیرابه، کارایی روش هایی نظیر تصفیه بیولوژیکی هوازی و بی هوازی، پیشرفته پالایش قارچی (Mycoremediation) و سیستم های تالاب های مصنوعی (Constructed Wetlands) را تحلیل می کند. نتایج مطالعات نشان می دهند که استفاده از مدل های ترکیبی و بهره گیری هوشمندانه از کنسرسیوم های میکروبی، بومی به ویژه در ترکیب با واحدهای پیش تصفیه کارایی حذف آلاینده های کلیدی همچون COD و نیتروژن آمونیاکی را به طور چشمگیری افزایش می دهد. این پژوهش در نهایت با ارائه راهکارهای عملیاتی نقش کارآفرینان را در ادغام این فناوری های پایدار در پروژه های مدیریت پسماند و دستیابی به اهداف «اقتصاد چرخشی و حفاظت از محیط زیست ملی» تبیین می کند.

کلیدواژه ها:

شیرابه دفن زباله ، بیوتکنولوژی ، پالایش زیستی ، میکروارگانیسم های بومی ، توسعه پایدار ، تالاب مصنوعی