بررسی تاثیر روش DSM بر کاهش پتانسیل روانگرایی خاک در مناطق ساحلی مطالعه موردی شهرستان عباس آباد

روش اختلاط عمیق (DSM) یکی از تکنیک های موثر و اقتصادی در بهسازی خاک های سست به ویژه در مناطق ساحلی و لرزه خیز محسوب می شود. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر این روش در کاهش پتانسیل روانگرایی در خاک های منطقه عباس آباد در استان مازندران است. با بهره گیری از آزمایش های صحرایی و آزمایشگاهی خصوصیات ژئوتکنیکی خاک در پروژه اول مورد ارزیابی قرار گرفت و به کمک اجرای ستون های DSM تغییرات پارامترهای مقاومتی خاک شامل زاویه اصطکاک داخلی، چسبندگی، ضریب نفوذپذیری و ظرفیت باربری بررسی شد. نتایج نشان داد که اجرای DSM در خاک های ماسه ای با دانه بندی ضعیف و ماسه لای دار موجب افزایش مقاومت برشی و کاهش قابل توجه در پتانسیل روانگرایی شده است. این مطالعه استفاده از روش DSM را به عنوان روشی کاربردی در پروژه های عمرانی واقع در مناطق لرزه خیز شمال کشور پیشنهاد می دهد.

کلیدواژه ها:

بهسازی خاک ، روانگرایی ، اختلاط عمیق ، ژئوتکنیک ، عباس آباد ، مناطق ساحلی