واکاوی عوامل شکل گیری تعارضات در فرایند تحقق کاربری اراضی منطقه ۹ مشهد

پژوهش حاضر با عنوان «واکاوی عوامل شکل گیری تعارضات در فرایند تحقق کاربری اراضی منطقه ۹ مشهد» با هدف شناسایی کنشگران اصلی، تبیین ریشه های بروز تعارض میان آنها و بررسی شیوه های مدیریت تعارض از منظر نهاد متولی اجرای طرح تفصیلی انجام شده است. این مطالعه با رویکرد پراگماتیسم و به روش ترکیبی (کمی کیفی) پیش رفته است. جامعه پژوهش را خبرگان و متخصصان مرتبط با طرح های تفصیلی در منطقه ۹ تشکیل می دهند. در بخش کمی از روش سرشماری و در بخش کیفی از نمونه گیری هدفمند به شیوه گلوله برفی استفاده شده است. ابزار گردآوری داده ها در بخش کمی پرسشنامه استاندارد بوده که روایی آن به صورت صوری و از طریق نظر متخصصان و استادان و پایایی آن با آلفای کرونباخ تایید شده است. در بخش کیفی نیز روایی با معیار اطمینان پذیری و پایایی با معیار انتقال پذیری بررسی شده است. داده های کمی با نرم افزار SPSS ۲۶ و از طریق شاخص های توصیفی، ضریب همبستگی پیرسون و اتا تحلیل شده و داده های کیفی با تحلیل مضمون استقرایی شامل مضامین آشکار و پنهان توسط نرم افزار MaxQDA ۲۰۲۰ ارزیابی گردیده است. نتایج نشان می دهد که تحقق کاربری های خدماتی در منطقه ۹ در سطح مطلوبی نبوده و سلطه کاربری های تجاری و مسکونی در جهت منافع اقتصادی، سیمای منطقه را به یک کارگاه ساختمانی تبدیل کرده است. کنشگران اثرگذار در تحقق پذیری کاربری اراضی در چهار گروه سازمان های مدیریت شهری، توسعه گران، متخصصان و شهروندان دسته بندی می شوند. همچنین ۱۳ کد گزینشی به عنوان عوامل اصلی شکل گیری تعارض شناسایی شد که مهم ترین آنها عبارت اند از اقتصاد سیاسی، ضعف الگوهای مداخله و اجرا، شهرسازی غیر بوم گرا و فقدان بلوغ نهادی و مدیریتی.

کلیدواژه ها:

تعارض ، تحقق پذیری کاربری اراضی ، مدیریت تعارض ، کنشگران ، منطقه ۹ مشهد