توسعه بتن ژئوپلیمری پایدار با استفاده از ضایعات صنعتی PET و لاستیک بازیافتی و مواد جانبی نظیر خاکستر بادی، سرباره و متاکائولن

افزایش تولید ضایعات پلیمری و لاستیکی و رشد مصرف سیمان یکی از چالش های بزرگ زیست محیطی جهان امروز به شمار می رود. تولید سیمان پرتلند سنتی سهمی حدود ۸% از کل انتشار گازهای گلخانه ای را به خود اختصاص داده است در حالی که استفاده از مواد بازیافتی و جایگزین های پایدار می تواند تاثیر چشمگیری بر کاهش این آلاینده ها داشته باشد. در سال های اخیر، بتن ژئوپلیمری به عنوان یکی از مصالح نوین دوستدار محیط زیست جایگزینی مناسب برای بتن های سیمانی مطرح شده است. این نوع بتن با استفاده از مواد آلومینوسیلیکاتی نظیر خاکستر بادی، سرباره کوره و متاکائولن و همچنین فعال کننده های قلیایی مانند هیدروکسید سدیم و سیلیکات سدیم بدون نیاز به کلینکر سیمانی تولید می شود. در این پژوهش تاثیر استفاده از ضایعات صنعتی شامل پودر پلی اتیلن ترفتالات (PET) و پودر لاستیک فرسوده به عنوان جایگزین سنگدانه ها در کنار استفاده از مواد پوزولانی بر خواص مکانیکی، حرارتی و دوام بتن ژئوپلیمری بررسی می شود. مرور مقالات داخلی و خارجی (۱۴۰۱-۱۴۰۴) نشان می دهد که ترکیب هوشمندانه این مواد می تواند ضمن حفظ مقاومت فشاری و کششی مطلوب، ضریب هدایت حرارتی بتن را به میزان ۵۰ تا ۷۰ درصد کاهش دهد و پایداری محیطی را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

بتن ژئوپلیمری ، پسماند PET ، لاستیک بازیافتی ، خاکستر بادی ، سرباره ، پایداری زیست محیطی ، هدایت حرارتی