بررسی اثر زئولیت بر رفتار فیزیکی و مکانیکی بتن خود متراکم حاوی الیاف پلی پروپیلن
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 4
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICCACS07_0061
تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405
چکیده مقاله:
تکنولوژی بتن خود متراکم به لحاظ ملاحظات اقتصادی و سهولت اجرائی ارجحیت دارد بدلیل عدم نیاز به ویبره و به سبب روانی زیاد استفاده از آن می تواند ضعف سازه های بتنی را در ایران که تا حدود زیادی متاثر از عدم ویبره مناسب و غیر یکنواختی بتن است کاهش دهد. سازه های بتنی ارزان ترین و رایج ترین مصالح موجود را در ترکیب خود دارد که سال هاست مورد استفاده و بهره برداری است. اما بروز ترک و شکستگی ناشی از آن در مواقع تحمل فشارهای ناگهانی اعم از تنش های فشاری و یا کششی یکی از بزرگ ترین ضعف های این نوع سازه هاست که معمولا همراه با مصالح فولادی بر میزان این مقاومت می افزاید. در این آزمایش از الیاف پلی پروپیلن با مقادیر صفر، ۴، ۲ و ۸ و زئولیت در چهار سطح با مقادیر صفر، ۱۰، ۵ و ۱۵ درصد از سیمان مصرفی مورد آزمون قرار گرفت. افزودن این مواد که با عنوان مواد پوزولانی از آن یاد می شود سبب تولید ملات همگن با خاصیت الاستیسیته بیشتر گردید. ارزیابی نمونه های تهیه شده از بتن که با ترکیب شن ماسه و سیمان و آب تهیه شد پس از طی فرآیند آماده سازی با ابعاد ۱۵x۱۵ در مقاطع ۷ و ۲۸ روزه برای سنجش مقاومت فشاری و نمونه های استوانه ای ۱۵x۳۰ در مقطع ۲۸ روزه برای سنجش مقاومت کششی استفاده شده است و برای ارزیابی میزان جذب آب نیز نمونه ها با ابعاد ۱۵x۱۵ و پس از ۲۸ روز مورد تست قرار گرفت. نتایج نشان داد که تغییرات مقاومت فشاری در زمان مصرف الیاف به تنهایی به مقدار ۴ وزنی بالاترین مقاومت را از خود نشان داد و پس از آن با افزایش میزان الیاف روند کاهشی مقاومت فشاری رخ داد و همچنین با مصرف زئولیت به تنهایی نیز بالاترین مقاومت در مقطع ۲۸ روزه با مقدار مصرف ۱۰ درصد وزنی زئولیت به دست آمد که پس از آن با افزایش آن تا ۱۵ درصد وزنی کاهش مقاومت رخ داد اما در مصرف توامان این دو ماده بیشترین مقاومت را با مصرف ۱۰ درصد وزنی زئولیت و ۴ درصد الیاف با مقدار تقریبا ۱۳٫۴۶ درصد افزایش مقاومت مشاهده گردید. در سنجش مقاومت کششی نیز مصرف الیاف به تنهایی تا ۴ درصد مصرف باعث افزایش مقاومت و پس از آن موجب کاهش مقاومت گردید. مصرف زئولیت نیز در سطح ۱۰ درصد وزنی بالاترین مقاومت را نشان داده اما مصرف توامان الیاف و زئولیت نیز با ۴ درصد الیاف و ۱۰ درصد زئولیت به میزان تقریبا ۱۱٫۵۴ درصد بر مقاومت کششی در مقطع ۲۸ روزه افزوده است. مقدار جذب آب پس از ۷۲ ساعت نیز نشان داد که کمترین میزان جذب آب مربوط به ۱۵ درصد وزنی زئولیت و عدم مصرف الیاف پلی پروپیلن به دست آمد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فرزاد دباغی عبدل آبادی
گروه مهندسی عمران واحد مهدیشهر دانشگاه آزاد اسلامی، مهدیشهر، ایران
حمید بیرقی
گروه مهندسی عمران واحد مهدیشهر دانشگاه آزاد اسلامی، مهدیشهر، ایران
علی صحرائی
گروه مهندسی عمران واحد مهدیشهر دانشگاه آزاد اسلامی، مهدیشهر، ایران