کاربرد هوش مصنوعی در مدیریت پایدار پسماند پلاستیک مطالعه موردی منطقه خلیج سانفرانسیسکو

پلاستیک به جزء جدایی ناپذیر زندگی روزمره انسان تبدیل شده است اما حضور گسترده آن به ویژه در طبیعت و اقیانوس ها، بحران جهانی آلودگی ایجاد کرده است. محله ها، محل های دفن زباله و فضاهای عمومی مملو از پسماند پلاستیک اند. این پژوهش با هدف بررسی چالش های مدیریت پسماند پلاستیک و نقش هوش مصنوعی در غلبه بر آن انجام شد. روش تحقیق کیفی اکتشافی بوده و داده ها از طریق مرور منابع، اسناد عمومی و نظرسنجی از خانوارهای منطقه خلیج سانفرانسیسکو گردآوری شد. چارچوب های نظری رفتار برنامه ریزی شده (TPB) برای تحلیل رفتار شهروندان به کار رفتند. نتایج نشان داد شهروندان نسبت به پیامدهای زیست محیطی و بهداشتی پلاستیک نگران بوده و هوش مصنوعی ظرفیت بالایی برای بهبود جمع آوری، تفکیک و بازیافت دارد. در پایان یک مدل دو مرحله ای مبتنی بر هوش مصنوعی پیشنهاد شد که با آموزش و ایجاد انگیزه در شهروندان می تواند مدیریت پایدار پسماند پلاستیک را متحول و کارایی آن را افزایش دهد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی (AI) ، نظریه رفتار برنامه ریزی شده (TPB) ، یادگیری ماشین (ML) ، شبکه عصبی کانولوشنی (CNN) ، مدیریت پایدار پسماند پلاستیک