کاربردهای مدلسازی اطلاعات ساختمان در زمانبندی پروژه های عمرانی مبتنی بر مرور نظام مند پژوهش های انجام شده

این مقاله به مرور نظام مند پژوهش های انجام شده در زمینه کاربرد مدل سازی اطلاعات ساختمان (BIM) در زمانبندی پروژه های عمرانی اختصاص دارد با هدف شناسایی پیشرفت های علمی، خلاهای پژوهشی و پیشنهاد مسیرهای آینده. تعداد ۶۳ مقاله منتخب از بازه زمانی ۲۰۱۳ تا ۲۰۲۴ با استفاده از کلیدواژه های «BIM»، «Scheduling»، «۴D BIM» از پایگاه های معتبر بین المللی جمع آوری شده و مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل نشان می دهد که پژوهش های اولیه بیشتر بر مدل های مفهومی و اثبات قابلیت BIM در بهبود زمانبندی پروژه ها متمرکز بوده اند در حالی که مطالعات اخیر تمرکز بر توسعه مدل های ۴D و D BIM، یکپارچه سازی فناوری های پیشرفته مانند هوش مصنوعی، اینترنت اشیا و داده های بزرگ و همچنین ارزیابی ابعاد پایداری و مدیریت ریسک را نشان می دهند. علاوه بر این، پیشرفت هایی در تدوین دستورالعمل های اجرایی و انجام مطالعات میدانی بر پروژه های واقعی مشاهده شده است. با این حال، گپ های مهمی همچنان در این حوزه پابرجاست از جمله کمبود مطالعات تجربی در مقیاس بزرگ، محدودیت در یکپارچه سازی ابعاد چندگانه مانند کیفیت و ایمنی، چالش های مربوط به پذیرش فناوری های نوین، نبود استانداردها و چارچوب های اجرایی یکپارچه و غفلت از عوامل انسانی، سازمانی و منطقه ای. همچنین ارزیابی های کمی و داده محور از اثربخشی BIM در کاهش تاخیرات پروژه و افزایش بهره وری همچنان محدود است. این مقاله ضمن بررسی روندهای موجود و شناسایی خلاهای اصلی، مسیرهای پیشنهادی برای پژوهش های آتی را شامل انجام مطالعات میدانی جامع، توسعه چارچوب های چندمعیاره و داده محور و تمرکز بر بومی سازی راهکارها ارائه می دهد. یافته های این مطالعه می تواند به عنوان مبنایی برای ارتقای پذیرش و کاربرد عملی BIM در مدیریت زمانبندی پروژه های عمرانی مورد استفاده پژوهشگران، مدیران پروژه و سیاست گذاران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مدلسازی اطلاعات ساختمان ، مدلسازی اطلاعات ساختمان چهار بعدی ، برنامه زمان بندی ، برنامه ریزی زمانی ، مدیریت پروژه