نقش طراحی عمرانی در بهینه سازی بهره گیری از انرژی های خورشیدی، بادی و زمین گرمایی در توسعه پایدار شهرها

طراحی عمرانی نقش محوری در بهینه سازی بهره گیری از انرژی های خورشیدی، بادی و زمین گرمایی در توسعه پایدار شهری ایفا می کند. این پژوهش به بررسی تاثیر عوامل عمرانی نظیر مکان یابی، طراحی فونداسیون، شرایط ژئوتکنیکی و اندرکنش خاک سازه بر کارایی سامانه های انرژی تجدیدپذیر می پردازد. یافته ها نشان می دهد که در پنل های خورشیدی، طراحی مقاوم در برابر بارهای محیطی، در توربین های بادی، طراحی فونداسیون جاذب ارتعاش؛ و در سامانه های زمین گرمایی بهسازی حرارتی خاک بیشترین تاثیر را بر بازدهی دارند. نتیجه گیری می شود که ادغام اصول طراحی عمرانی با فناوری های انرژی نوین ضمن کاهش هزینه های زیر ساختی، تاب آوری و پایداری شهری را ارتقا می بخشد.

کلیدواژه ها:

طراحی ، عمرانی ، زیر ساخت سبز ، توسعه پایدار شهری ، بهینه سازی انرژی