ارزیابی و تحلیل مکانی بهسازی شبکه های زهکشی شهری با استفاده از رویکرد جامع GIS و معیارهای چند بعدی

شبکه های زهکشی شهری به عنوان زیرساخت های حیاتی مدیریت آب های سطحی نقش مهمی در کاهش خطر سیلاب، حفاظت محیط زیست و ارتقای کیفیت زندگی شهری ایفا می کنند. با این حال فرسودگی، توزیع نامتوازن و عدم توجه به شاخص های هیدرولوژیک، زیست محیطی و اقتصادی ضرورت انجام ارزیابی و بهسازی سیستم های زهکشی شهری را بیش از پیش آشکار ساخته است. پژوهش حاضر با هدف ارزیابی و تحلیل مکانی بهسازی شبکه های زهکشی شهری به کاربرد رویکرد جامع GIS و استفاده از معیارهای چندبعدی می پردازد. در این مطالعه ابتدا شاخص های موثر بر کیفیت و کارایی شبکه های زهکشی شهری در ابعاد هیدرولوژیک، زیست محیطی و اقتصادی شناسایی شد. سپس با بهره گیری از روش تحلیل سلسله مراتبی، وزن و اهمیت نسبی شاخص ها بر اساس نظر خبرگان تعیین گردید. داده های مکانی مربوط به شاخص ها در محیط GIS تحلیل و با استفاده از روش هم پوشانی وزنی، پهنه بندی و اولویت بندی مناطق شهری برای مداخلات بهسازی انجام شد. یافته ها نشان می دهد که تلفیق GIS و تحلیل چندمعیاره ابزاری کارآمد در پشتیبانی از تصمیم گیری مکانی و شناسایی مناطق اولویت دار برای بهسازی شبکه های زهکشی است. نتایج این پژوهش می تواند به عنوان مبنای علمی و کاربردی برای برنامه ریزان، طراحان شهری و مدیران شهری در ارتقای عملکرد شبکه های زهکشی و تحقق اهداف طراحی پایدار شهری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

شبکه های زهکشی ، شهری ، GIS ، بهسازی ، معیارهای چندبعدی