تعیین شاخص های موثر توسعه زیرساخت های سبز شهری در شهرهای در حال توسعه با استفاده از روش های تصمیم گیری فازی

توسعه زیرساخت های سبز شهری راهکاری مهم برای حل چالش های محیط زیستی، اقتصادی و اجتماعی شهرهای در حال توسعه است اما به دلیل ابهام در داده ها و نظرات کارشناسی تعیین شاخص های موثر نیازمند روش های تصمیم گیری کارآمد مانند روش های فازی است. تحقیق حاضر به تعیین و اولویت بندی شاخص های موثر در توسعه زیرساخت های سبز شهری در شهرهای در حال توسعه با تاکید بر شهر کرج می پردازد. در این راستا از روش های دلفی، آزمون کندال (Kendall's W)، روش تصمیم گیری سلسله مراتبی فازی (FAHP) و روش تاپسیس برای تجزیه و تحلیل داده ها و اولویت بندی زیرمعیارها استفاده شده است. در این مطالعه نظرات ۳۷ نفر از کارشناسان خبره از شرکت های حقوقی در زمینه زیرساخت سبز و توسعه پایدار و دارای رتبه یک در شهر کرج در دسترس بوده که از چهار شرکت با تعداد ۴۱ نفر می باشند و با استفاده از فرمول کوکران حجم نمونه ۳۷ نفر تعیین شد. پس از چندین دور نظرسنجی، نتایج به توافق نسبی رسیدند. نتایج حاصل از آزمون کندال نشان دهنده توافق بالا بین ارزیاب ها با ضریب هماهنگی = ۰.۹۴۷۷ بود. بر اساس این نتایج زیرمعیارهای مدیریت منابع آب در بالاترین اولویت قرار گرفت در حالی که "تامین زیستگاه گونه ها، ایجاد فرصت شغلی، بهره وری انرژی در زیرساخت ها، کاهش مصرف مواد اولیه و تعریف در طراحی انعطاف پذیر و سازگار با تغییرات اقلیمی" کمترین اهمیت را داشتند. همچنین با استفاده از روش FAHP اولویت نهایی زیرمعیارها به ترتیب شامل مدیریت منابع آب، استفاده از انرژی های تجدیدپذیر و کاهش مصرف انرژی قرار گرفت. در نهایت، طبق تحلیل های روش تاپسیس فازی رتبه بندی گزینه ها با عامل فرهنگ سازی توسعه زیرساختی در رتبه اول قرار دارد و همچنین در رتبه دوم استفاده از فناوری های سبز در ساخت و ساز شهری و عامل اصلاح مدیریتی در جایگاه سوم قرار دارد. راهکار پیشنهادی پژوهش تقویت و بهبود مدیریت منابع آب معرفی گردیده است.

کلیدواژه ها:

شاخص های موثر ، توسعه زیرساخت های سبز شهری ، توسعه پایدار ، روش های تصمیم گیری فازی