اثراث اینولین بر پروبیوتیک و تولید محصول لبنی سین بیوتیک

هم زمان اینولین و باکتری L. acidophilus، در مقایسه با افزودن هر یک از آنها به صورت جداگانه نرخ تغییرات pH و اسیدیته را پس از ۴ ساعت تخمیر و طی ۱۴ روز نگهداری تحت تاثیر قرار نمی دهد. در رابطه با ویژگی های فیزیکی، نتایج نشان داد که میزان آب اندازی (Syneresis) در تمامی نمونه ها با گذشت زمان افزایش می یابد. سطح کلسترول سرم افزایش فراهمی زیستی و تحریک رشد و فعالیت پروبیوتیک ها مطالعات مختلف بر نقش موثر پری بیوتیک ها در فرمولاسیون محصولات غذایی تاکید دارند. نتایج برخی تحقیقات نشان داده است که فروکتول الیگوساکاریدها (FOS) عمدتا باعث تحریک رشد لاکتوباسیل ها می شوند، در حالی که لاکتولوز ممکن است منجر به افزایش تعداد بیفیدوباکتری ها گردد. محصول غذایی حاوی هر دو ترکیب باکتری های پروبیوتیک و پری بیوتیک سین بیوتیک نامیده می شود. محصولات سین بیوتیک علاوه بر داشتن اثرات مفید بیشتر بر سلامت مصرف کنندگان باعث افزایش بقای باکتری های پروبیوتیک در طول مدت انبارداری و عبور از سیستم گوارش می شوند. رایج ترین نوع، اینولین از نوع فروکتان است که عموما در محصولات غذایی به عنوان یک جزء رژیمی جهت ایجاد اثر پری بیوتیک استفاده می شود. این ماده عمدتا از ریشه گیاه کاسنی استخراج می گردد. افزودن یک زیست پلیمر پری بیوتیک مانند اینولین با عمل کردن به عنوان منبع کربن رشد باکتری ها را تحریک می کند. این ویژگی منجر به افزودن پری بیوتیک هایی مانند اینولین برای توسعه محصولات غذایی سین بیوتیک می شود.

کلیدواژه ها:

پری بیوتیک ، پروبیوتیک ، سینبیوتیک ، باکتری