سازوکارهای بیوشیمیایی و راهبردهای اصلاحی موثر بر کیفیت مالت جو (Hordeum vulgare L.)

کیفیت مالت در گیاه جو Hordeum vulgare به عنوان چهارمین غله استراتژیک جهان، یکی از پیچیده ترین صفات کمی و چندژنی است که بر هم کنش شدیدی با عوامل محیطی دارد. فرآیند مالت سازی شامل یک دگرگونی بیوشیمیایی مدیریت شده است که ویژگی های فیزیکوشیمیایی دانه خام را به ویژگی های فناورانه عصاره (Wort) پیوند می دهد. چالش بنیادین در برنامه های اصلاحی مالت محدودیت حجم بذر در نسل های در حال تفکیک (F۲ - F۴) و ماهیت مخرب سنجش های مستقیم آنزیمی است. هدف از این مقاله مروری، تحلیل منابع سازوکارهای بیوشیمیایی آندوسپرم، واکاوی نقش پلی ساکاریدهای دیواره سلولی به ویژه بتاگلوکان و تبیین شاخص های فنوتیپی زودهنگام به عنوان ابزارهای غربالگری غیرمستقیم است. بررسی ها نشان می دهند که تعادل بین فعالیت آنزیم های آمیلولیتیک (قدرت دیاستاتیک) و هیدرولیز اندو-پروتئینی شاخص کولباخ و نیتروژن (آمینه آزاد) تعیین کننده اصلی راندمان عصاره گیری است. در این مقاله ضمن مقایسه ساختار ژنتیکی و شجره نامه ارقام نخبه بین المللی با ژرم پلاسم های داخلی، روابط گزارش شده میان صفات فیزیکی دانه و شاخص های کیفیت مالت مورد بررسی قرار گرفت و چارچوبی مفهومی برای انتخاب والدین برتر ارائه شد تا با پر کردن خلاء تحقیقاتی، موجود راهبردی کاربردی برای انتخاب والدین برتر در صنایع تبدیلی و به نژادی مدرن غلات ارائه شود.

کلیدواژه ها:

کیفیت ، مالت ، دگرگونی بیوشیمیایی ، بتاگلوکان ، قدرت دیاستاتیک ، شاخص چاقی دانه ، تحلیل مسیر