بررسی تبارشناختی ماهی کوی Koi Carp با استفاده از روش توالی یابی DNA

ماهی کوی Koi یکی از ارزشمندترین ماهیان زینتی آب شیرین در جهان و ایران است که به عنوان واریته ای اهلی سازی شده از ماهی کپور معمولی Cyprinus carpio محسوب می شود. این مطالعه با هدف بررسی روابط تبارشناختی دو گروه ریختی از ماهیان کوی (باله بلند و باله کوتاه) بر اساس توالی یابی ژن میتوکندریایی سیتوکروم اکسیداز (COI) انجام شد. تعداد ۱۸ قطعه ماهی کوی از یک مرکز تکثیر و پرورش ماهیان زینتی در مشهد تهیه و بر اساس طول قاعده باله پشتی به دو گروه تقسیم شدند. پس از استخراج DNA ژنومی از بافت عضلانی، قطعه ای به طول ۶۴۲ جفت باز از ژن COI با استفاده از واکنش زنجیره ای پلیمراز (PCR) تکثیر و توالی یابی شد. آنالیزهای فیلوژنتیکی با استفاده از روش های بیشینه درست نمایی (ML)، اتصال مجاور (NJ) و بیشینه پارسیمونی (MP) در نرم افزار MEGA۶ انجام گرفت. نتایج نشان داد که دو گروه ریختی ماهی کوی تفاوت ژنتیکی معنی داری با یکدیگر نداشته و در یک کلاد مجزا همراه با ماهی کپور معمولی قرار می گیرند (پشتیبانی ۹۹ درصد). کمترین فاصله ژنتیکی بر اساس مدل K۲P بین ماهی کوی و کپور معمولی تا ۱۶ درصد و بیشترین فاصله بین سیاه ماهی (Capoeta aculeata) و ماهی کاراس (Carassius auratus) مشاهده شد (۱۵.۲۸ درصد). نتایج این مطالعه با جدیدترین پژوهش های جهانی در زمینه فیلوژنتیک کپورماهیان و کاربرد بارکدینگ DNA در حفاظت از ذخایر ژنتیکی ماهیان زینتی همخوانی دارد و نشان می دهد که ژن COI به خوبی قادر به تفکیک سطوح گونه ای است، اما برای جداسازی واریته های درون گونه ای ماهی کوی کارایی ندارد.

کلیدواژه ها:

ماهیان زینتی ، بارکدینگ DNA ، تنوع ژنتیکی ، کپور ماهیان ، COI