تصویربرداری و مدیریت تنگی نازوفارنکس اکتسابی در گربه ها مرور بالینی و الگوریتم درمانی

چکیده: زمینه تنگی بینی حلق (Nasopharyngeal Stenosis) یک پاتولوژی انسدادی نادر اما ناتوان کننده در گربه ها است که اغلب ثانویه به التهاب مزمن یا تروما ایجاد می شود. روش کار این مطالعه مروری سیستماتیک بر اساس دستورالعمل PRISMA پایگاه های داده Scopus، PubMed و Google Scholar را برای مقالات منتشر شده بین سال های ۱۹۸۸ تا ۲۰۲۴ بررسی کرد. یافته ها رادیوگرافی جانبی دارای حساسیت پایین اما ویژگی بالا برای تشخیص NPS است و علامت کام نرم خمیده (Dorsally deviated soft palate) نشانگر تغییرات مزمن فشار است. سی تی اسکن (CT) امکان افتراق دقیق بافت فیبروتیک با جذب کنتراست خفیف و همگن از نئوپلازی را فراهم می کند. در مدیریت درمانی دیلاتاسیون بالونی با نرخ موفقیت فوری بالا تا ۹۰% اما نرخ موفقیت طولانی مدت متغیر (۶۰-۴۰%) بدون عود درمان خط اول است. نتیجه گیری: ترکیب غربالگری رادیوگرافیک با تایید CT دقیق ترین رویکرد تشخیصی است. پروتکل های درمانی باید بر اساس شدت تنگی و پاسخ به دیلاتاسیون اولیه پایه ریزی شوند.

کلیدواژه ها:

تنگی نازوفارنکس ، گربه ، توموگرافی کامپیوتری ، دیلاتاسیون بالونی ، استریدور