نقش فناوری های نوین پردازش بدون حرارت در ارتقای کیفیت میکروبیولوژیک، تغذیه ای، حسی و عملکردی محصولات لبنی تخمیری؛ تمرکز بر ماست پروبیوتیک و پنیرهای نرم - بررسی جامع و چشم انداز آینده

سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 35

فایل این مقاله در 12 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CESAFS01_082

تاریخ نمایه سازی: 31 مرداد 1405

چکیده مقاله:

محصولات لبنی تخمیری مانند ماست پروبیوتیک و پنیرهای نرم به دلیل محتوای بالای پروتئین، کلسیم و باکتری های مفید نقش کلیدی در تغذیه انسانی ایفا می کنند. با این حال پردازش حرارتی سنتی منجر به کاهش بقای پروبیوتیک ها، دناتوره پروتئین ها و از دست رفتن ترکیبات زیست فعال می شود. فناوری های پردازش بدون حرارت امکان غیر فعال سازی پاتوژن ها و بهبود خواص عملکردی را با حداقل آسیب به ماتریکس لبنی فراهم می آورند. فشار هیدرواستاتیک بالا در ۴۰۰-۶۰۰ مگاپاسکال بار میکروبی را تا ۷ لگاریتم کاهش می دهد در حالی که بقای لاکتوباسیلوس اسیدوفیلوس را تا ۹۰ درصد حفظ می کند. میدان الکتریکی پالسی با ۲۰-۴۰ کیلوولت بر سانتی متر از طریق الکتروپوراسیون اشریشیا کلی را غیر فعال می کند بدون کاهش ویسکوزیته ماست. پلاسمای سرد غیر حرارتی با تولید گونه های فعال سطح آلودگی را تا ۵ لگاریتم پایین می آورد و فعالیت آنزیم های لیپولیتیک را مهار می نماید. اولتراسوند توان بالا در ۲۰-۴۰ کیلوهرتز هموژنیزاسیون طبیعی ایجاد می کند و سینرسیس را تا ۳۰ درصد کاهش می دهد. پرتودهی گاما در ۱-۳ کیلوگری DNA پاتوژن ها را تخریب می کند بدون تشکیل ترکیبات رادیولیتیک مضر. این فناوری ها تاثیرات متفاوتی بر پروفایل پروتئینی دارند؛ فشار بالا پایداری میسل های کازئین را افزایش می دهد در حالی که پلاسما ممکن است پراکسیداسیون اولیه لیپیدها را القا کند. پایداری پروبیوتیک ها به ویژه بیفیدوباکتریوم در فشار بالا تا ۴۵ روز بهبود می یابد. شاخص های حسی مانند بافت، کرمی، طعم ترش متعادل و رنگ سفید با ابزارهای طیف سنجی و پنل های آموزش دیده ارزیابی می شوند و برتری نسبت به حرارت نشان می دهند. چالش هایی نظیر هزینه تجهیزات، مقیاس پذیری و پذیرش مقرراتی وجود دارد. این بررسی با تمرکز بر مکانیسم های مولکولی، سینتیک، بقا، تعاملات ساختاری و ادغام با استارترهای پروبیوتیک راهکارهایی برای بهینه سازی ارائه می دهد. تلفیق این فناوری ها با بسته بندی فعال حاوی اکسیژن گیرها و حسگرهای pH، عمر قفسه ای ماست پروبیوتیک را تا ۶۰ روز افزایش می دهد. آینده در تجهیزات ترکیبی، مدل سازی هوش مصنوعی و طراحی محصولات عملکردی با ادعاهای سلامتی نهفته است. این مقاله مروری چشم اندازی جامع از تحولات تا سال ۲۰۲۵ ارائه می دهد تا پژوهشگران، صنعت گران و سیاست گذاران را یاری رساند.

نویسندگان

ریحانه احمدی

دانشجوی دکتری علوم و فناوری غذا، گروه فناوری های شیمیایی، سازمان پژوهش های علمی و صنعتی ایران، تهران، ایران

مرتضی جمشید عینی

دکتری صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تهران شمال، تهران، ایران

بهزاد بیضایی

دانشجوی دکتری صنایع غذایی، دانشکده داروسازی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم پزشکی تهران، تهران، ایران

سمیه رحیمی ملکشان

دکتری صنایع غذایی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ورامین – پیشوا، تهران، ایران