بررسی اثرات تعدیل کنندگی ایمنی و آنتی اکسیدانی مصرف خوراکی شیرین بیان (Glycyrrhiza glabra) در گوسفند

امروزه صنعت دامپروری با چالش کاهش مصرف آنتی بیوتیک های محرک رشد و نیاز به تولید محصولات سالم تر مواجه است. شیرین بیان Glycyrrhiza glabra به عنوان یک گیاه دارویی با پیشینه غنی در طب سنتی، توجه محققان را به خود جلب کرده است. ترکیبات فعال زیستی این گیاه شامل گلیسیریزین، فلاونوئیدها و پلی ساکاریدها، دارای خواص تعدیل کنندگی ایمنی، آنتی اکسیدانی و ضدالتهابی می باشند. مطالعات متعدد نشان داده اند که مصرف خوراکی شیرین بیان در گوسفند می تواند ایمونوگلوبولین های سرم (IgG, IgM و IgA) را به طور معنی داری افزایش داده، ظرفیت آنتی اکسیدانی کل را بهبود بخشد و با تعدیل میکروبیوتای روده، سلامت کلی دام را ارتقا دهد. استفاده از بخش های هوایی شیرین بیان (ساقه و برگ) که اغلب به عنوان ضایعات کشاورزی دور ریخته می شوند، رویکردی نوآورانه و مقرون به صرفه در تغذیه دام محسوب می گردد. این مقاله مروری، ضمن ارائه شواهد علمی موجود، چشم انداز کاربرد شیرین بیان را به عنوان یک افزودنی خوراکی طبیعی برای تقویت سیستم ایمنی و آنتی اکسیدانی گوسفند ترسیم می کند.

کلیدواژه ها:

شیرین بیان ، آنتی اکسیدان ، ایمونوگلوبولین ، گلیسیریزین ، فلاونوئیدها