بررسی توسعه کشت بافت و کالوس زایی در ارقام مختلف مازندران

Kin در هدف اصلی اصلاح پایه های مرکبات تولید گیاهان عاری از عوامل بیماری زا است به منظور بررسی توسعه کشت بافت و کالوس زایی در ارقام مختلف مرکبات مازندران پنج پایه مرکبات رایج در استان مازندران انتخاب شد. بعد از استریل بذرها به محیط کشت و دمای ۲۵ درجه سانتی گراد با ۱۶ ساعت روشنایی و ۸ ساعت تاریکی قرار داده شد و بعد از گذشت یک ماه ریزنمونه ها تهیه شدند. القای کالوس روی محیط کشت EME تحت آزمایش فاکتوریل با سه عامل رقم در ۵ سطح (نارنج، پونسیروس سیترنج، سیتروملو والکامریانا)، غلظت هورمون NAA در سه سطح (۰.۵، ۱، ۱.۵ میلی گرم در لیتر) و غلظت هورمون Kin سه سطح (۳، ۴، ۶ میلی گرم در لیتر) در قالب طرح پایه کاملا تصادفی با سه تکرار انجام شد. بر اساس نتایج بیشترین درصد کالوس زایی رقم نارنج مربوط به ۰.۵ میلی گرم در لیتر NAA + ۳ میلی گرم در لیتر Kin (۲۵ درصد) است. بیشترین درصد کالوس زایی رقم پونسیروس مربوط به ۱ میلی گرم در لیتر NAA + ۳ میلی گرم در لیتر Kin (۱۰۰ درصد) و ۱.۵ میلی گرم در لیتر NAA + ۳ میلی گرم در لیتر Kin (۱۰۰ درصد) بوده است. در مورد رقم سیترنج بیشترین درصد کالوس زایی مربوط به ۰.۵ میلی گرم در لیتر NAA + ۶ میلی گرم در لیتر Kin (۹۱ درصد) و سیتروملو مربوط به ۱ میلی گرم در لیتر NAA + ۳ میلی گرم در لیتر Kin (۲ درصد) است. در رقم والکامریانا بیشترین درصد کالوس زایی مربوط به ۱.۵ میلی گرم در لیتر NAA + ۳ میلی گرم در لیتر Kin (۱۰۰ درصد) بوده است. فراوانی کالوس زایی غالبا متاثر از تنظیم کننده های رشدی NAA و Kin با غلظت های ۱.۵ و ۳ میلی گرم در لیتر بود.

کلیدواژه ها:

تنظیم کننده های رشد ، کالوس ، مرکبات