بررسی وضعیت حکمروایی در سکونتگاه های روستایی بخش مرکزی شهرستان اردبیل

به تازگی مفاهیم حکمروایی و حکمروایی خوب به گونه فزاینده در ادبیات توسعه مورد توجه مجامع علمی و نهادهای بین المللی قرار گرفته است. در این راستا حکمروایی خوب روستایی فرایند نوینی است که دارای اصول معیارها و شاخص هایی متفاوت از دیگر رویکردهای مطرح شده در نظام مدیریت روستایی می باشد و برهمین اساس سرعت رسیدن روستاها برای توسعه ای پایدار در زمینه های مختلف را بیشتر می کند. پژوهش حاضر نیز با هدف ارزیابی وضعیت حکمروایی روستایی بخش مرکزی شهرستان اردبیل انجام شده است و سعی شده به این سوال ها جواب داده شود که آیا شاخص های حکمروایی عدالت و برابری، مسئولیت پذیری، کارایی، اثربخشی و... در مناطق روستایی بخش مرکزی شهرستان اردبیل در سطح مطلوبی قرار دارد؟ روش تحقیق حاضر توصیفی-تحلیلی می باشد و برای جمع آوری اطلاعات موردنیاز از دو شیوه کتابخانه ای و مطالعه میدانی استفاده شده است. جامعه آماری روستاهای بخش مرکزی شهرستان اردبیل می باشد و براساس معیارهای مشخص شده از هر پنج دهستان بخش مرکزی یک روستا به عنوان نمونه مورد مطالعه قرار گرفته است. با بهره گیری از فرمول کوکران حجم نمونه ۳۰۰ نفر که سرپرست خانوار بوده اند تعیین شد. با استفاده از فرمول آلفای کرونباخ پایایی پرسش نامه ۰.۹۲۲ محاسبه شده است. تجزیه و تحلیل داده های حاصل از پرسش نامه با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی و به کمک نرم افزارهای SPSS، Excel و ArcGIS صورت گرفته است. روش تحلیل آمار استنباطی مورد استفاده آزمون T تک نمونه ای می باشد. نتایج آزمون نشان می دهد که وضعیت حکمروایی در روستاهای مورد مطالعه در وضعیت نامطلوبی قرار دارد به گونه ای که سطح معنی داری متغیرهای حکمروایی نیز ۰.۱۰۰۰ می باشد. بنابراین با اطمینان %۹۹ می توان گفت میان وضعیت حکمروایی در روستاهای مورد مطالعه با اصول حکمروایی خوب همخوانی وجود ندارد.

کلیدواژه ها:

حکمروایی ، حکمروایی خوب ، روستا ، بخش مرکزی اردبیل