شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر پذیرش فناوری سلولهای خورشیدی در ساختمانهای مسکونی ایران

هدف این پژوهش شناسایی و اولویت بندی عوامل موثر بر پذیرش فناوری پنلهای خورشیدی در ساختمان های مسکونی ایران است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی- پیمایشی است. جامعه آماری شامل خبرگان صنعت برق، استادان دانشگاه و کارشناسان علوم انسانی و رسانه در حوزه انرژی بود. نمونه گیری به روش هدفمند گلوله برفی انجام شد و ۲۰ نفر بر اساس اصل اشباع نظری انتخاب گردیدند. در بخش کیفی با استفاده از تحلیل محتوا و روش دلفی (دو مرحله) ابعاد و مولفه های موثر استخراج و تایید شدند. در بخش کمی از روش فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) با رویکرد چانگ و نرم افزار Expert Choice برای تعیین وزن و اولویت مولفه ها استفاده گردید. یافته ها نشان داد پنج بعد اصلی شامل «مزیت نسبی»، «فرهنگی - اجتماعی»، «فنی ساختاری»، «اقلیمی مکانی» و «نهادی- سیاستی» بر پذیرش فناوری پنل های خورشیدی موثر هستند. در بین ابعاد بعد اقلیمی مکانی با وزن ۰٫۱۹۱ بالاترین اهمیت را دارد و پس از آن به ترتیب ابعاد فرهنگی - اجتماعی ۰٫۱۸۱، فنی ساختاری ۰٫۱۷۹، نهادی-سیاستی ۰٫۱۷۵ و مزیت نسبی ۰٫۱۱۱ قرار می گیرند. در بین مولفه های مزیت نسبی داشتن صرفه اقتصادی (وزن ۰٫۱۱۴) و در بین مولفه های فرهنگی اجتماعی اعتماد به سیاست های تشویقی (وزن ۰٫۲۹۵) و در بین مولفه های فنی ساختاری امکان وصل به شبکه سراسری برق (وزن ۰٫۲۱۴) و در بین مولفه های اقلیمی مکانی، فضای کافی و مناسب برای نصب (وزن ۰٫۵۰۴) و در بین مولفه های نهاد سیاستی تدوین سیاست پایدار و مستمر فرهنگی (وزن ۰٫۲۸۰) بالاترین اولویت را دارند. نتیجه نهایی آنکه پذیرش فناوری پنل های خورشیدی در ساختمان مسکونی ایران تحت تاثیر ترکیبی از عوامل اقلیمی مکانی، فنی ساختاری، فرهنگی اجتماعی، اقتصادی و سیاستی است و طراحی بسته های تشویقی و اطلاع رسانی گسترده ضروری ترین اقدام برای افزایش نرخ پذیرش است.

کلیدواژه ها:

پذیرش ، فناوری پنل های خورشیدی ، ساختمان مسکونی ، دلفی ، فازی ، فرآیند تحلیل سلسله مراتبی فازی (FAHP) ، انرژی تجدیدپذیر