بتن سبز با رویکرد توسعه پایدار

بتن به عنوان پرمصرف ترین ماده ی ساختمانی، جهان سهم قابل توجهی در انتشار گازهای گلخانه ای دارد. بتن سبز با بهره گیری از مواد مکمل سیمانی، ژئوپلیمرها، مصالح بازیافتی و فناوری های جذب کربن راهکاری موثر برای کاهش اثرات زیست محیطی و پیشبرد اهداف توسعه ی پایدار است. این مقاله مروری بر مفاهیم، روش های کاهش کربن، ارزیابی چرخه عمر (LCA)، مزایا، محدودیت ها و نوآوری های اخیر در حوزه بتن سبز ارائه می دهد. نتایج نشان می دهد که با انتخاب صحیح مواد و فناوری ها می توان به کاهش قابل توجه انتشار CO و افزایش دوام و کارایی بتن دست یافت و نقش مهمی در تحقق توسعه پایدار ایفا کرد.

کلیدواژه ها:

بتن سبز ، توسعه پایدار ، کاهش کربن ، ارزیابی چرخه عمر ، ژئوپلیمر ، مصالح بازیافتی