ارزیابی مصرف کود آلی و محرک های رشد ارگانیک بر میزان پروتئین و شاخص برداشت روغن سویا در زمان متفاوت برداشت

به منظور بررسی اثر محلول پاشی محرک های رشد ارگانیک و کود آلی آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با ۲۴ تیمار و سه تکرار در موسسه تحقیقات برنج کشور (رشت) اجرا شد. فاکتور اول کمپوست زباله شهری ۱۰ تن در هکتار با نسبت ۰/۱ در آب اضافه شد. کود حیوانی کود گاوی ۱۰ تن در هکتار با نسبت ۱ در آب اضافه شد. محلول پاشی نانو کلات آهن (دو در هزار)، کادوستیم (۵/در هزار)، آمینول فورته (دو در هزار)، آب مغناطیسی (۲۰ لیتر در متر مربع) و کود شیمیایی نیتروژن خالص پنج در هزار از منبع اوره به همراه یک تیمار شاهد و فاکتور دوم سه زمان برداشت هنگامی که رطوبت دانه در غلاف های ساقه اصلی ۲۵-۲۰، ۱۵-۱۴ و ۱۲-۱۰ درصد بود، منظور شدند. نتایج نشان داد تیمار محلول پاشی نانو کلات آهن بیشترین میزان روغن دانه (۲۴/۰۳ درصد)، میزان پروتئین دانه (۳۳/۸۸ درصد)، شاخص برداشت روغن (۱۱/۴۰ درصد)، شاخص برداشت دانه (۴۸/۲۵ درصد) و شاخص بهره وری (۳۴/۲ درصد) را داشت. زمان برداشت دوم بیشترین میزان پروتئین دانه ۲۹/۲۹ درصد، میزان روغن دانه (۲۱/۵۶ درصد) و شاخص برداشت روغن (۹/۲۹ درصد) را به خود اختصاص داد. بر اساس نتایج این آزمایش به نظر می رسد با توجه به میزان پروتئین و روغن دانه و بالا بودن ارزش تغذیه ای سویا، محلول پاشی نانو کلات آهن و زمان برداشت دوم باعث افزایش کیفیت و عملکرد محصول و در راستای کاهش آلودگی های زیست محیطی می باشد.

کلیدواژه ها:

کادوستیم ، کمپوست ، کود حیوانی ، رطوبت دانه