اثر تنش خشکی بر مورفولوژی خوشه انگور یاقوتی

با توجه به محدودیت منابع آب در منطقه سیستان، بهینه سازی مدیریت آبیاری در تاکستان ها به ویژه برای رقم تاک یاقوتی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. اعمال تنش آبی کنترل شده در مراحل خاص رشد می تواند ضمن صرفه جویی در مصرف آب ویژگی های کمی و کیفی میوه را نیز تحت تاثیر قرار دهد. با این هدف آزمایشی به صورت کرت های خرد شده نواری در ایستگاه تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی شهرستان زهک طی سال های ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۳ انجام گردید. تیمارهای آزمایش شامل آبیاری کامل (شاهد)، آبیاری پس از تخلیه ۳۵ درصد و آبیاری پس از تخلیه ۷۰ درصد آب قابل استفاده تاک به کرت های افقی و مرحله آبیاری شامل -۱ شکفتن جوانه تا گلدهی -۲ گلدهی تا تغییر رنگ خوشه -۳ تغییر رنگ خوشه تا برداشت میوه و -۴ برداشت میوه تا ریزش برگ به کرت های عمودی اختصاص یافت. افزایش شدت کم آبی باعث کاهش معنی دار صفات طول خوشه، قطر خوشه، مجموع طول محورهای اصلی و فرعی خوشه و تعداد محور فرعی خوشه گردید. بیشترین کاهش این صفات در شرایط آبیاری پس از تخلیه ۷۰ درصد آب قابل استفاده تاک در مرحله گلدهی تا تغییر رنگ خوشه مشاهده شد که نسبت به آبیاری کامل به میزان ۳۴/۴، ۳۳/۸، ۴۳/۹ و ۳۸/۱ درصد بود. به طور کلی نتایج نشان داد که صفات مرتبط با ساختار خوشه واکنش شدیدی به رژیم های مختلف آبیاری نشان دادند. بیشترین کاهش مقادیر این صفات در مرحله گلدهی تا تغییر رنگ حبه مشاهده شد. در این مرحله تاک در حال تعیین نهایی اندازه، تراکم و ظرفیت رشدی خوشه است و به همین دلیل بیشترین حساسیت را نسبت به تنش کم آبی دارد. شدت این کاهش برای سایر مراحل کمتر بود، چرا که کم آبی در سایر مراحل رشد اثر کمتری بر ساختار فیزیکی میوه انگور داشت و بیشترین تاثیر آن بر کاهش کیفیت میوه بود. این الگو نشان می دهد که مدیریت آبیاری در مرحله گلدهی تا تغییر رنگ خوشه برای حفظ ویژگی های کمی و کیفی خوشه انگور یاقوتی در شرایط اقلیمی سیستان اهمیت حیاتی دارد.

کلیدواژه ها:

تعداد محور فرعی خوشه ، طول خوشه ، قطر خوشه ، مجموع طول محورهای اصلی و فرعی خوشه