کشاورزی شهری بعنوان بخشی از فضاهای سبز شهری و اثر آن در بازده اکولوژی و اقتصادی شهر

رشد روز افزون شهرها بدون توجه به مسائل آن پیامدهایی از قبیل فقر، بیکاری، مهاجرت بیرویه، تخریب منابع اکولوژیکی و زیست محیطی، تخریب باغات و اراضی کشاورزی در مسیر توسعه شهری را به بار آورده است. رویکرد توسعه پایدار شهری از رهیافت های مهم در مقابله با این چالش ها در دهه های اخیر مورد توجه قرار گرفته است. در سال های اخیر یکی از راهکارهای ایجاد شهر پایدار، حفظ و توسعه کشاورزی شهری بعنوان یکی از الگوهای اصلی توسعه و پایداری اکولوژیکی که نقش اساسی در ایجاد تعادل اکولوژیکی شهری و همچنین یکی از بخش های مهم اقتصادی بوده و نقش کلیدی در ایجاد امنیت غذایی و اشتغال دارد، مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش تاثیرات اکولوژیکی و اقتصادی کشاورزی شهری بر پایداری محیط شهری را مورد بررسی قرار داده است. نتایج بررسی دو کارکرد اکولوژیکی و اقتصادی نشان دهنده آن است که تاثیر اکولوژیکی کشاورزی باعث بهبود شرایط محیطی و در نتیجه افزایش تولید و اشتغالزایی و بهبود امنیت غذایی جوامع شهری و وضعیت اقتصادی شهرها می شود. بنابراین، کشاورزی شهری باید در مطالعات شهری مورد توجه برنامه ریزان و مدیران شهری قرار گیرد تا با ترکیب کشاورزی شهری با سایر فعالیت های موجود در شهر، همچنین اختصاص مکان هایی در فضاهای سبز برای این مهم، علاوه بر ارتقاء تعاملات اجتماعی و اقتصادی، زمینه ساز توسعه اکولوژیکی شهر شود.

کلیدواژه ها:

کشاورزی شهری ، پایداری شهری ، اکولوژی شهر ، اقتصاد شهر