کشاورزی ارگانیک؛ راهبردی برای امنیت غذایی و صیانت از محیط زیست

کشاورزی ارگانیک اغلب پایدارتر از کشاورزی مرسوم تلقی می شود. عناوین مربوط به این موضوع از دیدگاه جهانی بررسی می گردد. از نظر اثرات زیست محیطی و تغییرات اقلیمی کشاورزی ارگانیک در مقایسه با کشاورزی مرسوم در واحد زمین آلودگی کمتری دارد اما در واحد تولید اینطور نیست. کشاورزی ارگانیک که در حال حاضر تنها ۱ درصد از زمین های کشاورزی جهان را تشکیل می دهد به طور متوسط بازده کمتری دارد. با توجه به الزامات دانش بالاتر اگر تعداد بیشتری از کشاورزان به شیوه های ارگانیک روی آورند شکاف های مشاهده شده در عملکرد ممکن است بیشتر شوند. گسترش بی رویه کشاورزی ارگانیک سبب افزایش تخریب زیستگاه های طبیعی و همچنین قیمت محصولات می گردد و افزون بر این باعث می شود غذا برای مصرف کنندگان فقیر در کشورهای در حال توسعه مقرون به صرفه نباشد. کشاورزی ارگانیک الگوی کشاورزی پایدار و امنیت غذایی نیست اما ترکیب هوشمندانه روش های ارگانیک و مرسوم می تواند به افزایش بهره وری پایدار در کشاورزی جهانی کمک کند.

کلیدواژه ها:

کشاورزی ارگانیک ، اثرات زیست محیطی ، تغییرات اقلیمی ، شکاف های عملکرد ، زیستگاه های طبیعی ، امنیت غذایی